Ustaw Ziomka

Ustaw Ziomka to gra zręcznościowa dla 2-4 osób w wieku od 8 lat. Jedna rozgrywka trwa 7 rund, co przekłada się na około pół godziny. W tym czasie staramy się budować wieżę z klocków, wkładając pomiędzy nie znacznie mniejsze kafelki z wizerunkiem Ziomków. Po każdej rundzie zdobywamy punkty, a wygrywa osoba z największą ich liczbą.

Zawartość pudełka to 32 długie klocki (po 8 w każdym z 4 kolorów), niewielkie klocki z nadrukowanymi Ziomkami, 4 kości k10, instrukcja oraz notes do punktowania. Elementy wykonane są z plastiku – są dość lekkie i wydają się mniej solidne w porównaniu z komponentami innych gier. Prawdopodobnie jest to celowe, by łatwiej było określić środek ciężkości budowanej wieży.

Konstrukcje

Każdy klocek ma cztery ścianki, a przez każdą z nich niezależnie poprowadzona jest linia. Podczas budowania wieży linie na poszczególnych elementach muszą tworzyć nieprzerwany ciąg. To kluczowy element, który zmusza nas do balansowania konstrukcją i tworzenia bardzo nieregularnych pięter – raz wysuniętych w lewo, raz w prawo – tak, by budowla się nie przewróciła. Takie rozwiązanie sprawia, że istnieje wiele możliwości podejścia do tego samego zadania, co przekłada się na całkiem niezłą regrywalność tytułu.

Założenie nie wydaje się trudne, ale dochodzi jeszcze mechanika Ziomków, których musimy dodawać do wieży. Jeden z graczy rzuca kośćmi – każda kość przypisana jest do jednego Ziomka – a wyrzucona wartość wskazuje, na którym piętrze zamiast długiego kafla należy umieścić ludzika. To rozwiązanie wprowadza dodatkowy element losowości.

Każda kolejna runda jest coraz trudniejsza – w pierwszej wieża ma mieć 6 pięter, a w następnych ich liczba zwiększa się o 1. Oznacza to, że w ostatniej, 12-piętrowej konstrukcji wykorzystane zostają wszystkie dostępne klocki – zarówno długie, jak i te z Ziomkami.

Młodzi budowniczy

Część planszówek nadaje się dla graczy młodszych niż sugeruje to opis na pudełku. W tym przypadku niekoniecznie – gra wymaga dużej precyzji, koncentracji i cierpliwości. Testowałem ją z ogarniającym sześciolatkiem, który stwierdził, że na razie jest dla niego za trudna i chętnie spróbuje ponownie, gdy trochę podrośnie. Ze względu na niewielkie pole manewru i konieczność ustawiania klocków poziomo jeden na drugim, nawet dorośli mogą mieć problemy z budowaniem wyższych wież.

Dla nas najciekawsze były początkowe rundy, gdzie budowa z 6 do 9 elementów była wyzwaniem, ale nie przesadnie trudnym. Przy 11 i 12 piętrach gra stawała się naprawdę wymagająca – zdarzało się, że Ziomki wypadały na tyle blisko siebie, że nie mieliśmy już pomysłu, jak to połączyć, by konstrukcja się nie zawaliła.

Nie pomaga fakt, że każdy z długich klocków ma aż cztery różne ścianki – zdarza się, że już po wybraniu jednego z dwóch podobnych orientujemy się, że to akurat ten drugi byłby przydatny na końcowym etapie. W takiej sytuacji podmiana jest już trudna i ryzykowna.

Podsumowanie

Mam trochę mieszane uczucia względem tej gry. Zeszłoroczne Tuki mnie zachwyciło i polecałem je niemal każdemu. Ustaw Ziomka przeszło raczej bez większego entuzjazmu, mimo że pomysł z budowaniem wieży jest ciekawy i na pewno stanowi wyzwanie – szczególnie, gdy trzeba ją zbalansować, jednocześnie kontynuując linię ciągłą.

Gra może przypaść do gustu osobom, które lubią konstruować – są tu ciekawe zasady i dobrze przemyślana losowość, więc można do niej wracać wielokrotnie.

Ocena:

• jakość wykonania: 6/10
• oprawa graficzna: 8/10
• poziom skomplikowania: 2/10
• trudność rozgrywki: 6/10
• klimat: 4/10

Dziękujemy wydawnictwu Egmont za udostępnienie gry do recenzji.

W artykule wykorzystano zdjęcia wydawcy.