» Recenzje » Carcassonne: Jaeger und Sammler

Carcassonne: Jaeger und Sammler


wersja do druku

Mamucie kafelki...

Autor: Redakcja: Piotr 'Rebound' Brewczyński

Carcassonne: Jaeger und Sammler
Carcassonne, autorstwa Klausa-Jurgena Wrede otworzyła nowy rozdział w historii planszowych gier rodzinnych. Mechanika łącząca układanie puzzli ze zróżnicowanymi systemami punktacji doczekała się licznych rozwinięć i kontynuacji. Wersja podstawowa została nagrodzona nagrodą Spiel des Jahres 2001 (niemiecki tytuł Gry Roku).

Carcassonne: Jager und Sammler uznawana jest za kontynuację tego klasycznego tytułu. Tym razem, zamiast w okolice średniowiecznego Carcassonne, przeniesiemy się w czasy, gdy miarą mężczyzny była ilość mięsa, którą ten potrafił zapewnić. Czy Łowcy i Zbieracze (polskie tłumaczenie podtytułu) upolują szacownego planszówkowego mamuta?

Podobnie jak w przypadku oryginału, gra opiera się na losowaniu i układaniu kafelków. Przedstawiciele od dwóch do pięciu plemion rywalizują ze sobą o lasy pełne owoców, rzeki bogate rybami, oraz łąki zamieszkiwane przez zwierzynę łowną. W momencie, gdy zostanie pociągnięty ostatni kafelek następuje ostateczne podliczenie punktów. Wygrywa gracz, który na końcu gry będzie miał ich najwięcej.

Zaloguj się aby wyłączyć tę reklamę

Zasady gry są proste - pojmie je nawet prymitywny australopitek. Wytłumaczenie ich inteligentnym neandertalczykom zajmuje nie więcej niż 10 minut… Oczywiście pod warunkiem, że nie zjedzą oni wcześniej kolorowych, drewnianych kloców. Reguły i oprawa graficzna gry dobrze oddają klimat rywalizacji małpoludów o zasoby. W trakcie wykładania kafelka gracz może wystawić na nim jednego ze swoich sześciu drewnianych ludzików. W zależności od rodzaju terenu, może być on Łowcą (łąki), Zbieraczem (lasy) bądź Rybakiem (rzeki). Dodatkowo każdy z graczy ma do dyspozycji dwie chatki służące do oznaczania systemów rzecznych. Jeżeli w momencie 'zamykania' lasu znajduje się w nim złoto, gracz zamykający ma prawo pociągnąć kartę ze stosu bonusów.

Ilość punktów otrzymana za lasy i rzeki jest zależna od liczny kafelków tworzących ograniczony obszar. Dodatkowe punkty można otrzymać za rybki i grzybki występujące na kafelkach. Jeśli wiele bogato zarybionych jezior połączonych jest siecią rzeczną, warto zająć je wystawiając chatkę. Zarówno żetony bonusowe, jak i chatki w systemach rzecznych są elementami odróżniającymi Łowców od podstawowego Carcassonne. Wprowadzają dodatkowe smaczki taktyczne i przyczyniają się do wzrostu powtarzalności gry.

Pojedyncza partia może trwać od 30 do 45 minut, w zależności od stopnia zaawansowania graczy. Jeśli tylko liczne elementy gry mamy spakowane w woreczki strunowe, to przygotowanie do rozgrywki nie potrwa dłużej niż 5 minut. W pudełku niestety brakuje wyprasek, dlatego polecam zakup wspomnianych woreczków.

Gra wydana jest starannie. Kafelki (79 sztuk) wykonane są z twardego i wytrzymałego kartonu. Łowcy i chatki, pomalowani w żywe kolory, wykonano z twardego, lakierowanego drewna. Plansza, służąca wyłącznie do liczenia punktacji, jest twarda niczym mięso mamuta. Instrukcja dołączona do gry jest w języku niemieckim, jednak w Internecie łatwo znaleźć jej polski przekład. Same kafelki nie zawierają żadnych elementów językowych, a symbole na nich zamieszczone są wystarczająco czytelne.

Ze względu na silny czynnik losowy, ciężko jest podać jednoznaczną strategię wygrywającą. Wraz z nabieraniem doświadczenia gracz zauważa, że na początku warto inwestować w lasy, a następnie w rzeki, aby końcówkę gry poświęcić wyłącznie łąkom. Choć istnieje powtarzalność pewnych zagrań taktycznych, kolejne partie nie popadają w schematyzm. Pomimo rozegrania około dwudziestu partii nadal mam ochotę do niej wracać.

Interakcja w grze jest spora. W ciągu partii niejednokrotnie jest okazja 'podłożyć komuś tygrysa', czy 'podłączyć się do lasu'. Przyjacielski charakter owych złośliwości nie prowokuje jednak konfliktów, pozostawiając pierwotne instynkty w ukryciu.

Skalowalność gry należy uznać za bardzo dobrą, choć rozgrywka różni się charakterem w zależności od ilości graczy. Rozgrywka w dwie osoby jest bardziej zrównoważona i taktyczna, podczas gdy partia pięcioosobowa uporządkowaniem przypomina taniec godowy koszatniczek. Okazjonalny paraliż decyzyjny znika w miarę wzrostu zaawansowania graczy. Pod koniec piątej rundy większość z graczy pojmie mechanizmy rządzące grą.

System bonusów i lepszy rozkład kafelków sprawiają, że gra sprawdza się znacznie lepiej niż podstawowa edycja Carcassonne. Budowa systemów rzecznych i 'otwarte łąki' nadają, grze większej głębi taktycznej. Nie stawia jej to oczywiście w równej linii z gigantami niemieckiej myśli mechanicznej pokroju El Grande czy Wysokiego Napięcia, ale nie takie jest przeznaczenie 'gier rodzinnych'.

Za największą wadę wszystkich gier z serii Carcassonne. uznaję pewną schematyczność rozgrywki. Jager und Sammler nie jest od niej wolna, choć - ze względu na karty bonusów - wolniej się nudzi. Nie jest to pozycja, w którą mogę grać bez przerwy, choć może sprawdzić się jako gra główna w grupach preferujących lżejsze mechaniki.

W moim rankingu planszówek z serii Carcassonne, Jaeger und Sammler zajmuje pierwsze miejsce. Gra jest znacznie lepsza niż podstawowa wersja tytułu, pozbawiona dodatków. Carcassonne: JuS przeszło swój chrzest bojowy na obozie harcerskim, który organizowałem. Wszyscy uczestnicy, począwszy od 12 latków a skończywszy na 30 latkach, byli pod wrażeniem prostoty zasad, elegancji wykonania i radości płynącej z rozgrywki. W mojej kolekcji Carcassonne: JuS pełni funkcję gry wprowadzającej w świat planszówek. Każdy lubi układać puzzle, a gry z serii Carcassonne. to nic innego jak ich wieloosobowa odmiana.

Fani cięższych tytułów powinni traktować grę jako odpoczynek od trudnych decyzji logicznych. Odpoczynek inteligentny niczym homo erectus i subtelny niczym „pacnięcie” maczugą - dokładnie taki, o jakim marzy jaskiniowiec ukryty w każdym planszówkowiczu. Carcassonne: Jaeger und Sammler polecam serdecznie wszystkim ortodoksyjnym graczom, zmuszonym do gry w planszówki z rodziną.

Galeria


7.5
Ocena recenzenta
7.67
Ocena użytkowników
Średnia z 6 głosów
-
Twoja ocena
Mają na liście życzeń: 1
Mają w kolekcji: 0
Obecnie grają: 0

Dodaj do swojej listy:
lista życzeń
kolekcja
obecnie gram
Tytuł: Carcassonne 2: Łowcy i zbieracze
Seria wydawnicza: Carcassonne
Projektant: Klaus Jurgen Wrede
Wydawca polski: Hans im Glueck
Liczba graczy: od 2 do 5
Wiek graczy: od 8 lat
Czas rozgrywki: od 30 do 45 minut
Cena: 74,95 zł



Czytaj również

Carcassonne: Star Wars
Gwiezdne miasta i drogi
- recenzja
Z kilofem przez prerię...
...czyli jak to Dziki Zachód się bogacił
- recenzja
Po latach...
Carcassonne
- recenzja
Carcassonne
Przegląd dodatków #2
Carcassonne
Przegląd dodatków #1

Komentarze


~---

Użytkownik niezarejestrowany
   
Ocena:
0
Rozumiem, że recenzja ma być barwna i ciekawa, ale gwoli ścisłości to ani australopiteki, ani neandertalczy, ani nawet małpouldy walczą w grze o tereny. Temat luźno - jak to w eurograch - nawiązuje do śladów osadnictwa na terenach Carcassonne z czasów około 3000 p.n.e. a więc ludzi zdecydowanie już współczesnych anatomicznie.

Druga rzecz warta zauważenia, to fakt, że niestety gra nie ma dodatków jak pierwotna wersja Carcassonne. Jedynie w dodatku do tejże pod tytułem 'King & Scout' można znaleźć nowych 5 kafelków.

Proponowana strategia jest jedną z wielu i może się sprawdzać, ale przy odpowiednio grającym przeciwniku może też doprowadzić do klęski. Po rozegraniu odpowiednio dużej ilości partii na grę patrzy się zupełnie inaczej i zauważa wiele możliwości. Jest to jej wielką zaletą: nadaje się do grania czysto zabawowo-towarzyskiego, ale także do gry 'na ostro', kiedy można się sporo nagłówkować.
13-11-2006 14:05
~Ezechiel

Użytkownik niezarejestrowany
    Uwagi
Ocena:
0
Tematyka jest luźna, mój stosunek do antropologii takóż. Niemniej dziękuję za uwagę.

Brak dodatków mi nie przeszkadza, skoro w porówaniu do podstawowego C. gra jest znacznie ciekawsza. Kto chce jednej gry - kupi J&S, kto chce kolekcji niech kupi C.

Po 40 partiach uważam, że kluczem do wygranej jest, jak we wszystkich eurograch, zbalansowanie różnych sposobów zdobywania punktów.Zaproponowany przeze mnie schemat sprawdza się w 80% gier, gdzie pozostałe 20% rozstrzyga czynnik losowy.

"Odpowiednio grający" przeciwnik oznacza w tym wypadku osobę obdarzoną większym szczęściem i nie popełniającą błędów. Wyczucie czasu zmian jest drugorzędne wobec znajomości kafelków.

Dziękuję za wnikliwą lekturę recenzji.
13-11-2006 16:26

Komentowanie dostępne jest po zalogowaniu.

ZAMKNIJ
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.