» Recenzje » Top 10. Smax i inne opowieści

Top 10. Smax i inne opowieści


wersja do druku

Superbohaterowie, superzłoczyńcy, nazistowscy naukowcy - Co może pójść nie tak?

Autor: Redakcja: Piotr 'jaworock' Jaworski, Marcin 'Karriari' Martyniuk

Top 10. Smax i inne opowieści
Top 10 Alana Moore'a to komiks ekscentryczny i dziwny, przedstawiający świat inny od tego, co zna zwykły śmiertelnik, a równocześnie utopijny dla najróżniejszej maści bohaterów, dziwolągów i mutantów. W Neopolis każdy jest obywatelem na równych prawach, nieważne czy jest kosmitą, ma macki, supermoce, czy egzoszkielet.

Smax i inne opowieści to zbiór będący w dużej części uzupełniłem świata i historii poszczególnych bohaterów z Top 10. Zawiera trzy obszerne rozdziały: W roku 1949 przedstawia początki Neopolis, gdzie burmistrz Johnny "Zwykły obywatel" Genovese wita nowych mieszkańców, a pod komendantem Zaranem "Omegą" Orvalem tworzy się jednostka policjantów z dziesiątego komisariatu; Smax, gdzie tytułowy bohater razem z partnerką Robyn "Toybox" Slinger wyrusza do rodzinnego świata bohatera; oraz Poza najdalszym komisariatem, w której wracamy do czasów teraźniejszych i kolejnych zwariowanych misji pracowników komisariatu.

Drugi tom to wciąż dobry komiks, pełen dziwnych, ale bardzo fajnych pomysłów, które chłonie się z niemałym zainteresowaniem. Dzięki W roku 1949 poznajemy kawałek historii Neopolis, kiedy w policji służył między innymi Sam Slinger, Leni "Podniebna wiedźma" Muller i Ramon "Czarny jeździec" Morales. Z kolei profesor Gromolko był szanowanym naukowcem dopiero wkraczającym na drogę przestępczości. Wyjaśnia się również kilka sekretów z przeszłości innych bohaterów, co z pewnością docenią czytelnicy pierwszego tomu. Historia ta obnaża też przykrą prawdę: Neopolis powstało w ramach rządowego programu przesiedlania, w myśl którego po II wojnie światowej mieli w nim osiąść superbohaterowie, weterani wojenni, superzłoczyńcy oraz szaleni nazistowscy naukowcy, a takie działanie przyniosło mieszankę wybuchową. 

Zupełnie inny ton towarzyszy Smaxowi, wyśmiewającemu koncepcję baśniowo-fantastycznych podróży, magicznych mocy, wypraw i świata rodem ze sztampowego fantasy, gdzie magiczne stworzenia żyją obok ludzi. Rodzinny świat Smaxa, do którego przybył z Robyn, pełny jest uprzedzeń odnośnie magicznych ras jak elfy i krasnoludy, a wszędzie panoszy się biurokracja. I o ile fabularnie jest poprawnie, o tyle nie powiem, że pomysł z taką odskocznią od Neopolis był trafiony. Owszem, na swój sposób jest śmiesznie i  "szyderczość" ma swój urok, ale całość pozostaje nudna. Patrząc na zawartość pierwszego tomu i resztę drugiego, Smax jest najmniej udanym rozdziałem, jaki wyszedł spod ręki Moore’a.

Zaloguj się, aby wyłączyć tę reklamę

Dwie pierwsze historie nie mają wiele wspólnego z obecnymi wydarzeniami w Neopolis. Dopiero Poza najdalszym komisariatem powraca do teraźniejszości, a także Robyn i obecnego zespołu Top 10. Psychodeliczny atak – wizja, która objawia się na niebie – jest początkiem spisku zakrojonego na szeroką skalę. Razem z owym atakiem w Top 10 przychodzą też zmiany, a wraz z nimi podziały i frustracja pracowników.

Album jest mieszanką stylów, niemniej ostatnia historia, Poza najdalszym komisariatem, prezentuje dobrze znaną czytelnikowi kreskę z Top 10, ale w W roku 1949 i Smax nacieszymy oczy zupełnie odmiennymi pracami. Za ilustracje W roku 1949 odpowiada Gene Ha (rysunki) i Art Lyon (kolor), którzy nadali Neopolis odpowiedni styl nawiązujący do sepiowatych kolorów pełnych odcieni brązu i szarości. Klimatycznie wygląda to świetnie i równie dobrze pasuje do prezentowanej historii. Smax jest już w zupełnie innym klimacie, bardziej baśniowym, bajkowym, gdzie króluje nieco karykaturalny kontur, uproszczone rysunki krajobrazów i soczyste kolory.

Smax i inne opowieści czyta się naprawdę dobrze, niemniej prezentuje słabszy poziom niż Top 10. Powrót do przeszłości Neopolis jest ciekawy i pełen smaczków dla czytelnika, ale już Smax to najsłabsza historia, jaką znajdziemy w obu tomach. W jej przypadku miało zapewne wyjść zabawnie, a ostatecznie jest nijako. Niemniej warto mieć za sobą lekturę obydwu tomów, pomimo bowiem spadku poziomu Top 10 i Smax i inne opowieści to wciąż ciekawe uniwersum, które przedstawia zupełnie inną koncepcję superbohaterów.

Zaloguj się, aby wyłączyć tę reklamę
Zaloguj się, aby wyłączyć tę reklamę

Galeria


7.0
Ocena recenzenta
7.25
Ocena użytkowników
Średnia z 2 głosów
-
Twoja ocena
Mają na liście życzeń: 0
Mają w kolekcji: 1
Obecnie czytają: 0

Dodaj do swojej listy:
lista życzeń
kolekcja
obecnie czytam
Tytuł: Top 10. Smax i inne opowieści
Scenariusz: Alan Moore, Paul Di Filippo
Rysunki: Gene Ha, Zander Cannon, Jerry Ordway
Seria: Top Ten, Top 10,
Wydawca: Egmont Polska, Egmont
Data wydania: 20 stycznia 2021
Kraj wydania: Polska
Tłumaczenie: Paulina Braiter
Liczba stron: 368
Format: 170x260 mm
Oprawa: twarda
Papier: kredowy
Druk: kolorowy
ISBN: 9788328198944
Cena: 109,99 zł



Czytaj również

Top 10
Superbohaterowie tacy jak my
- recenzja
Providence #1
W krainie Samotnika
- recenzja
Tom Strong #2
Tom Strong w kolejnym stuleciu
- recenzja
Uniwersum DC według Mike'a Mignoli
Mike Mignola i jego początki
- recenzja
Nieskończony kryzys
Nieskończony chaos
- recenzja
Cyberpunk 2077: Gdzie jest Johnny
W poszukiwaniu ikony
- recenzja

Komentarze

string(15) ""

Jeszcze nikt nie dodał komentarza.

Komentowanie dostępne jest po zalogowaniu.