» Recenzje » Orły Rzymu #2

Orły Rzymu #2


wersja do druku

Historia, przygoda, miłość

Autor: Redakcja: Kuba Jankowski

Orły Rzymu #2
Enrico Marini na planszach Księgi I swojej autorskiej serii Orły Rzymu  przybliżył losy potomka przywódcy Cherusków Sigimera – Ermanamera, który po przegranej bitwie został wysłany do Wiecznego Miasta jako gwarant sojuszu zawartego między Imperium Romanum a podbitymi ludami germańskimi, oraz jego rówieśnika – Marka, syna emerytowanego legionisty rzymskiego Tytusa Waleriusza Falko i Germanki Albinii. Księga II, która na polskim rynku ukazała się właśnie nakładem wydawnictwa Taurus Media, nadaje opowieści rozpędu, stawiając tym samym Orły Rzymu w jednym szeregu z najlepszymi dokonaniami gatunku koncentrującymi się na historiach osadzonych w realiach Cesarstwa Rzymskiego.

Płaszcz i szpada w starożytności

Pierwszy tom Orłów Rzymu stanowił dość lekką opowieść o twardej rywalizacji i silnej niechęci między dwójką młodzieńców dorastających w surowych warunkach, która przeradza się w szczerą i oddaną przyjaźń. Natomiast drugi album jest już klasyczną historią spod znaku płaszcza i szpady, przy czym doświadczenie zdobyte podczas pracy nad serią Skorpion, Marini przeniósł tutaj zgrabnie na realia starożytnego Rzymu rządzonego przez cesarza Oktawiana Augusta. Podobnie jak w komiksach tworzonych pospołu ze Stephenem Desbergiem, w kadrach pojawiają się oszałamiająco przystojny główny bohater, piękna i niebezpieczna zarazem femme fatale, sterująca wydarzeniami szara eminencja i dynamiczne pojedynki na białą broń. Starożytny Rzym odtworzony przez Martiniego – podobnie jak Rzym w XVIII wieku kreowany w jego wcześniejszej serii – jest miastem hałaśliwych tawern i rozwiązłych lupanarów, niebezpiecznych zaułków i gwarnych targów, a jednocześnie przepięknych parków, luksusowych pałaców i imponujących świątyń, których atmosfera oddana jest w robiący niezwykłe wrażenie sposób.

9 rok po narodzinach Chrystusa. Marek Waleriusz Falko po powrocie z wyprawy wojennej odreagowuje doświadczenia legionowe w ramionach Felicji, niewiernej małżonki senatora, podczas gdy w domu wyczekuje go niecierpliwie ślepo w nim zakochana żona Sylwia Tulia. Choć mąż nie odwzajemnia tego uczucia, ona ponad wszystko pragnie urodzić mu dziecko. Kobieta jest świadoma zdrad małżonka, dlatego wypomina mu miłosną przygodę z piękną Pryscyllą, którą ojciec Gajusz Aureliusz Pryskus – naturalnie wbrew jej własnej woli – wydał za nieprzyjemnego Kwintusa Emiliusza Lepidusa. Dla Marka to wyjątkowo drażliwy temat.

Retrospekcja przybliżająca historię krótkiego, ale intensywnego i namiętnego, romansu z Pryscyllą, który zawiódł Marka Waleriusza na skraj wytrzymałości psychicznej, a którego konsekwencje okazały się być dramatyczne dla relacji między nim i Arminiuszem, popycha całą opowieść naprzód oraz uwiarygodnia jej kontekst historyczny. Braterstwo dusz i broni przechodzi poważną próbę, kiedy na horyzoncie pojawia się szczere uczucie do kobiety. Konflikt, za sprawą którego ciężko wypracowana przyjaźń przeradza się w obopólną nienawiść, nie ma jednak jako podłoża bezpośredniej zazdrości o kobietę, ale sięga znacznie głębiej w psychikę bohaterów i u swych podstaw ma oczywisty związek z barbarzyńskim pochodzeniem cheruskiego syna. Na kartach historii Arminiusz – wysłany przez Cesarza Augusta za Ren, do swojej prawdziwej ojczyzny, w roli doradcy konsula Publiusza Kwinktyliusza Warusa – zapisał się jako ten, który ostatecznie podejmie decyzję o przejściu na drugą stronę, wzięciu w swoje ręce przywództwa nad powstaniem germańskim przeciwko Imperium Romanum i zadaniu rzymskim legionom dotkliwego ciosu w Lesie Teutoburskim.      

Zaloguj się, aby wyłączyć tę reklamę

Spełnienie starej przepowiedni

Fikcyjny wątek nieszczęśliwej miłości Marka do Pryscylli oraz motyw zerwania paktu krwi zawartego między Markiem a Arminiuszem, nadają wydarzeniom sensacyjnego wręcz napięcia. Dramatyczne wolty fabularne, spójna fuzja faktów historycznych i elementów fikcji, tragiczne postaci postawione przed moralnymi dylematami, zagmatwane intrygi polityczne, niespodziewane powiązania rodzinne, bezpardonowy język, odważna erotyka, mroczne wizje pełne symboli i brutalne walki na śmierć i życie gwarantują sporą dozę mocnych wrażeń. 

Graficznie komiks ani trochę nie odbiega od części pierwszej. Realistyczne i bogate w detale rysunki Martiniego doskonale spełniają nadrzędną rolę opowiadania historii, a jednocześnie zachwycają płynnością i lekkością. Charakterystyczne elementy składające się na styl włosko–szwajcarskiego twórcy, znane dobrze z jego wcześniejszych dokonań komiksowych, na planszach Orłów Rzymu uzupełniają się wzajemnie i tworzą zupełnie nową jakość. Mangowa wręcz ekspresja uskuteczniana w kadrach awanturniczej serii Cygan znakomicie spełnia się w sekwencjach dynamicznych pojedynków, intensywna i sugestywna kolorystyka znana z westernu Gwiazda Pustyni potęguje nastrój opowieści, erotyka i mrok uderzające z kart dreszczowca Drapieżcy przekonująco zostają wykorzystane w scenach miłosnych, narkotycznych omamach i powtarzających się widzeniach sennych, zaś uwielbienie drobiazgowości i przywiązanie do realiów historycznych znane z plansz przygodowego Skorpiona, służą odtworzeniu detali dnia codziennego w starożytnym Rzymie, elementów uzbrojenia rzymskich legionistów czy antycznej architektury Wiecznego Miasta.  

Orły Rzymu z każdym kolejnym tomem nabierają tempa. Fabuła zdaje się nieuchronnie zmierzać ku rozwiązaniu znanemu z historycznych kronik, które w pierwszej księdze zostało subtelnie zasygnalizowane poprzez tajemniczą wróżbę germańskiej wieszczki. Zaś prześladujący Marka Waleriusza Falko dwuznaczny koszmar senny o ścigającym go pośród leśnej kniei wilku – z jednej strony będącym symbolem Imperium Rzymskiego mającym swoje korzenie w założycielskim micie o Remusie i Romulusie, z drugiej natomiast uosabiającym dzikość barbarzyńskich plemion zamieszkujących Germanię – tymczasowo pozostaje bez rozwiązania. Tym bardziej zaostrza się "wilczy apetyt" na kolejne odsłony serii.

Zaloguj się, aby wyłączyć tę reklamę
Zaloguj się, aby wyłączyć tę reklamę

Galeria


8.0
Ocena recenzenta
7.5
Ocena użytkowników
Średnia z 1 głosów
-
Twoja ocena
Mają na liście życzeń: 0
Mają w kolekcji: 2
Obecnie czytają: 0

Dodaj do swojej listy:
lista życzeń
kolekcja
obecnie czytam
Tytuł: Orły Rzymu #2
Scenariusz: Enrico Marini
Rysunki: Enrico Marini
Wydawca: Taurus Media
Data wydania: 26 marca 2014
Liczba stron: 56
Format: 215x290 mm
Oprawa: miękka
Papier: kredowy
Druk: kolorowy
Wydawca oryginału: Dargaud
Data wydania oryginału: 2009



Czytaj również

Orły Rzymu #3
Na niegościnnej ziemi
- recenzja
Orły Rzymu #1
Gwarant niebezpiecznego przymierza
- recenzja
Skorpion #09: Maska prawdy
Bliżej prawdy
- recenzja
Skorpion #08: Cień Anioła
Kto ma szczęście w kartach...
- recenzja
Skorpion #07: W Imię Ojca
Mniej szpady, więcej płaszcza
- recenzja
Go West, young man
O podboju Dzikiego Zachodu raz jeszcze
- recenzja

Komentarze


Jeszcze nikt nie dodał komentarza.

Komentowanie dostępne jest po zalogowaniu.