» Recenzje » Lobo. Wyzwolony #4-5

Lobo. Wyzwolony #4-5


wersja do druku

Szanowny Panie Lobo...

Autor:
Lobo. Wyzwolony #4-5
Piszę do Pana w bardzo nietypowej sprawie, choć mam świadomość, że takich listów jak ten otrzymał Pan już w swojej karierze wiele. Na niedobór fanów nie może Pan przecież narzekać, a i ja – przyznaję – należę do grona pańskich wielbicieli. Muszę w tym miejscu jednakże wyznać, iż nie zawsze tak było. Gdy moi kumple w liceum (wie Pan, taki rodzaj szkoły, której Pan wspaniałomyślnie nie zaszczycił swoją obecnością) zachwycali się pierwszymi przygodami Ważniaka, mnie jeszcze kręciły problemy z trądzikiem Petera Parkera. A gdy toczył się epicki bój z Maską, ja na jakiś czas odpuściłem sobie komiksy w ogóle.

Nie ma co ukrywać – po prostu nie był Pan moim faworytem. Zrozumienie przyszło znacznie później. Pojąłem Pana rolę w historii komiksowego medium i doceniłem wkład w odbrązowienie wizerunku przypakowanych superbohaterów, którzy – jak się okazało – nie muszą być grzecznymi chłopcami z powiewającą flagą w tle. Pana imię budziło postrach współmieszkańców kadrów, na których pojawiał się osławiony haczyk, a czytelnikom gwarantowało chwilę oddechu o typowych trykociarzy. W tamtych czasach myślało się "Wolność", a mówiło "Lobo".

Zaloguj się aby wyłączyć tę reklamę

Jakże wielka zapanowała więc radość, gdy po upadku Fun Media, który zwiastował trudne czasy dla serii z logo wilka w tytule, złapał Pan kontrakt na Mandragorę i postanowił wystąpić w serii pod niezwykle obiecującym podtytułem: Wyzwolony. Pierwsze zeszyty przyjąłem ze spokojem i powiedziałem sobie, że Ważniak zawsze musi mieć kilka stron, by rozpędzić swój motor. Tymczasem mijały miesiące, a Ostatni Czarnianin zamiast wrzucać turbodoładowanie, raczej zwalniał.

Napisałem, że kiedyś, w zamierzchłej przeszłości, musiałem poczekać na zrozumienie. Obecnie sytuacja zdaje się powtarzać. Znów żyję nadzieją, że coś z tego wszystkiego w końcu zrozumiem. I to lepiej wcześniej niż później. Albowiem do tej pory można odnieść wrażenie, iż Pan sam szuka sensu komiksu, w którym występuje. Problemu nie stanowi tu fakt, że ktoś wodzi Ważniaka za nos, bo i drzewiej tak bywało, a efektem podobnych działań było kilka trupów więcej. Szkopuł w tym, iż obecnie Pan zajmuje się urokami życia, a fabuła przesuwa się w tle, jak drugi plan kreskówki spod znaku Hanna-Barbera. Co to zresztą za tło?

Odkąd pamiętam za Pana plecami rozpościerało się prawdziwe uniwersum, w którym wytrwały czytelnik mógł szperać do woli, odnajdując coraz to nowe smaczki i drobne żarciki. Z takim krajobrazem bohater był prawdziwym bohaterem.

Klasę twardziela Pana pokroju poznaje się również po przeciwnikach. Wiadomo, że przy określonym statusie poniżej pewnego poziomu się nie schodzi. Z kim wszelako walczy "wyzwolony"? Z facetem o przerośniętych genitaliach i łowcami napletków... Na bouga! Pan to widzi Panie Lobo i nie grzmi? Cały koncept z trudem ratują wice autotematyczne i ciekawa graficznie koncepcja zmiany stylu w zależności o tego, czy akcja dotyczy Pana czy Robcia Przyczajki.

W związku z powyższym, odwołując się do pańskiego poczucia godności komiksowego drania, zlecam Panu kontrakt na panów Keitha Giffena (niby ojciec, ale chyba nie ma Pan kompleksu Edypa) i Alexa Horleya (rykoszetem). Niech Haczyk pójdzie w ruch, a przelew w postaci w pełni pozytywnej recenzji wpłynie na Pana konto przy okazji premiery kolejnego zeszytu.

Tymczasem, do przeczytania, z wyrazami szacunku
- anonimowy wielbiciel

Galeria

Lobo. Wyzwolony #4
Lobo. Wyzwolony #4
Lobo. Wyzwolony #4
Lobo. Wyzwolony #4

3.5
Ocena recenzenta
4.17
Ocena użytkowników
Średnia z 3 głosów
-
Twoja ocena
Mają na liście życzeń: 0
Mają w kolekcji: 4
Obecnie czytają: 0

Dodaj do swojej listy:
lista życzeń
kolekcja
obecnie czytam
Tytuł: Lobo. Wyzwolony #4
Scenariusz: Keith Giffen
Rysunki: Alex Horley
Seria: Lobo
Wydawca: Mandragora
Data wydania: grudzień 2005
Tłumaczenie: Orkanaugorze
Liczba stron: 24
Format: 17x26 cm
Papier: kredowy
Druk: kolorowy
Cena: 5 zł
Wydawca oryginału: DC Comics



Czytaj również

Lobo. Wyzwolony #6
Szanowny Panie Lobo, part two
- recenzja
Lobo: Portret bękarta
Sympathy for the Devil
- recenzja
Anihilacja #2
Popis Super-Skrulla
- recenzja
The Lobo: Paramilitary Christmas Special
Kto i dlaczego słabo zekranizował Lobo?

Komentarze


Prozac
    "Ha!
Ocena:
0
Kurde bele, bardzo dobra forma recki - masz łeb, gryzipiórku ;-)"

Mniam. Smacznie się czytało. Szkoda tylko że sam Lobo już nie taki smaczny.
24-04-2006 16:36
SaintBase
    !!!
Ocena:
0
Jakby to powiedział Lobo:
-"Miarka się przebrała... miarka się, kurde bele przebrała!!!"
26-04-2006 11:33
~Drożdżo

Użytkownik niezarejestrowany
    Szanowny Anonimowy Wielbicielu.
Ocena:
0
Szanowny Anonimowy Wielbicielu. Chciałem pogratulować świetnej recenzji. Jednak zmuszony jestem wytknąć pewien błąd merytoryczny, który pojawił się w pierwszym akapicie. Ważniak był moim guru w podstawówce, w liceum przeżywaliśmy jednak kryzys jeśli chodzi nasze relacje. Ten kryzys nadal trwa,czego dowodem powyższa recenzja, pod którą (poza pierwszym akapitem) całkowicie się podpisuję.

Kolega z liceum.:) Pozdrowienia
04-05-2006 14:32
Repek
    Kolego z liceum...
Ocena:
0

Nie wiem, jak to tam było z Wami [Tobą i Ważniakiem] w podstawówce, bo dla mnie Lobo zaistniał raczej w liceum, a nie w szkole numer sześć... Choć, jak teraz to wspominam, to rzeczywiście - właśnie wtedy pojawiły się pierwsze masakrystyczne epizody..:)

Pozdrówka serdeczne
04-05-2006 18:27

Komentowanie dostępne jest po zalogowaniu.

ZAMKNIJ
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.