» Teksty » Z Innej Bajki (dawniej: Poza Fantastyką) » Cztery noce z Anną

Cztery noce z Anną


wersja do druku
Cztery noce z Anną
O miłość można mówić na różne sposoby. Czy to w Hollywood, z plastikowymi komedyjkami o ludziach zawsze pięknych, młodych i bogatych, czy to w urokliwym, wzruszającym Once, czy w końcu w pełnych kiczu odrealnionych filmach z Bollywood – wszędzie historia miłosna jest częścią szerszego spojrzenia na ludzkie życie. Dla Jerzego Skolimowskiego, reżysera Czterech nocy z Anną, wątek miłosny jest pretekstem do ukazania tragizmu na pierwszy rzut oka jednoznacznie negatywnych bohaterów.

Leon Okrasa, mistrzowsko zagrany przez Artura Steranko, od początku wydaje się postacią rodem z thrillerów. Ten wielki, nieco niezdarny mężczyzna śledzi pewną kobietę, przyglądając się jej z ukrycia przy każdej okazji. Kiedy kupuje siekierę, a potem pali w piecu ludzkie kończyny, przypomina psychopatycznego mordercę w przerwie pomiędzy kolejnymi zabójstwami. Jego życie wydaje się puste: poza babcią, którą się opiekuje, nie ma nawet nikogo, z kim mógłby porozmawiać. Po jej śmierci jedyną ważną w jego życiu osobą staje się obserwowana przez niego Anna, mieszkająca w sąsiedztwie. Kiedy w końcu zobaczymy, jak ogromny Leon zakrada się pod jej okno, by podrzucić środki nasenne, a następnie wślizguje się do środka, jego intencje wydają się jasne – ale to tylko pozory.

Zaloguj się aby wyłączyć tę reklamę

W rzeczywistości Leon jest pracownikiem szpitala, zajmującym się między innymi utylizacją odpadków medycznych. Tym, co pojawiło się w jego nieszczęśliwym życiu, nie jest wcale chęć mordu na niewinnej kobiecie. To po prostu platoniczna miłość nieco ułomnego i często nieświadomie przerażającego Leona do pięknej pielęgniarki. W jej pokoju nie robi jej żadnej krzywdy; wręcz przeciwnie, czerpie przyjemność z samej bliskości śpiącej kobiety, przy okazji dokonując drobnych napraw czy sprzątając, troszcząc się o nią niemal jak o ukochaną żonę. Choć na swój sposób piękna, taka sytuacja nie może jednak przetrwać w prawdziwym świecie, dla którego Leon jest przecież nie tylko włamywaczem, ale i byłym więźniem. Widz podświadomie czeka więc na nieunikniony koniec jego nocnych wypraw. Momenty, w którym dwie osoby są sobie najbliższe (nawet jeżeli Anna w ogóle nie zdaje sobie z tego sprawy), a Leon osiąga pełnię szczęścia, normalnie leżącego poza zasięgiem takich jak on, przebywających na obrzeżach społeczeństwa ludzi, są jednocześnie chwilami, w których zdajemy sobie sprawę, że łamie on obowiązujące w nim zasady. Jego historia po prostu nie ma prawa zakończyć się szczęśliwie. Świadomość tego nadaje całości smutny wydźwięk niemal od samego początku.

W Czterech nocach z Anną reżyser i aktorzy wznieśli się na wyżyny swoich umiejętności, tworząc dzieło wyraziste, o niesłychanej sile wyrazu. Zdjęcia, mimika, klimatyczna muzyka i w końcu przygnębiające tło małego, obskurnego miasteczka doskonale wyrażają wizję Skolimowskiego. Choć nie brakuje długich scen, nie ma elementów zbędnych, wszystko stanowi spójną, przemyślaną całość. Film zadaje liczne pytania, ale nie sugeruje jasnych odpowiedzi. Dzięki temu można go rozpatrywać w wielu różnych płaszczyznach, jako dzieło o zupełnie zagubionym podglądaczu-odludku, wpływie traumatycznego wydarzenia sprzed lat na dwójkę ludzi czy w końcu niemożliwości nawiązania prawdziwego kontaktu we współczesnym świecie.

Cztery noce z Anną są jednym z najbardziej poruszających filmów roku. Na podstawie prostej historii o nieprzystosowanym mężczyźnie Skolimowski nakręcił mistrzowskie dzieło, będące inspiracją do trudnych rozmyślań. Każdy wrażliwy widz powinien opuścić kino być może zasmucony, ale w pełni usatysfakcjonowany.
8.25
Ocena użytkowników
Średnia z 2 głosów
-
Twoja ocena
Mają na liście życzeń: 1
Mają w kolekcji: 0

Dodaj do swojej listy:
chcę obejrzeć
kolekcja
Reżyseria: Jerzy Skolimowski
Scenariusz: Ewa Piaskowska, Jerzy Skolimowski
Muzyka: Michał Lorenc
Zdjęcia: Adam Sikora
Obsada: Artur Steranko, Kinga Preis
Kraj produkcji: Francja, Polska
Rok produkcji: 2008
Data premiery: 12 września 2008
Czas projekcji: 101 min.



Czytaj również

Bitwa pod Wiedniem
Historyczne zwycięstwo, filmowa porażka
- recenzja

Komentarze


Mandos
   
Ocena:
0
Rozumiem, że w tego typu produkcjach znajomość fabuły jest sprawą drugorzędną bo liczą się przede wszystkim emocje związane z relacjami między bohaterami ale mimo wszystko czy jest jakiś element fabuły którego autor recenzji nam nie przedstawił ;).

Film na pewno obejrzę, w końcu niewiele dobrych polskich produkcji się ostatnio zdaża. Chociaż po festiwalu w Gdyni jest kilka rzeczy które chętnie zobaczę.
29-09-2008 09:17
Marigold
   
Ocena:
0
Przyznaję, że autor recenzji jest jedyną osobą, jaką znam, której ten film się podobał :P reszta określa go głownie subtelnym mianem 'chłam' ;)
29-09-2008 11:07

Komentowanie dostępne jest po zalogowaniu.

ZAMKNIJ
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.