string(15) ""
» Blog » Rzeczpospolita roku 1900 - kalendarium Europy
16-05-2012 21:04

Rzeczpospolita roku 1900 - kalendarium Europy

W działach: RP 1900 AD | Odsłony: 44

Rzeczpospolita roku 1900 - kalendarium Europy

Witam

Jakiś czas temu poczułem ogromną ochotę zagrania w steampunka. Niestety, jestem osobą posiadają niemal fizyczny wstręt do garniturów, meloników, laseczek, brytyjskich manier i w ogóle całego tego syfu zwanego kulturą angielską, którą to ten setting jest przesiąknięty. Zapragnąłem czegoś, co nie wymagałaby ode mnie (mojej postaci) biegania w małpim stroju, a jednocześnie zapewniło całą tą przyjemność pary, mroku, pociągów itd. Martwe Ziemię spełniały lekko ten klimat, ale nie chodziło mi o western. No i okazało się, że nic takiego nie istnieje.

Jednak, będąc dość ambitną osobą, uznałem że skoro nie istnieje, to trzeba to stworzyć. I tak zrodził się pomysł na coś co nazwałem „Rzeczpospolitą roku 1900” lub w skrócie RP 1900 AD. Głównym założeniem jest to, że nie doszło do rozbiorów i Polska przetrwała do czasów akcji gry. A także, nie została skażona gajerem i „sirowaniem”. Jej własna kultura rozwijała się nadal.

Do tego, aby uczynić sytuację ciekawszą wprowadziłem kilka dalszych zmian w historii. Przyśpieszyłem rozwój technologii poprzez minerał zwany białym węglem, na XIX wiek przeniosłem również rewolucję październikową w Rosji i dojście do władzy faszystów w Niemczech. Oraz dodałem wątki paranormalne, ale o tym szerzej w przyszłości.

Tak więc liczę, że uda mi się wystartować z cyklem artykułów opisujących te realia. Zachęcam do czytania i komentowania. Tylko proszę o odrobinę dobrej woli. Zdaję sobie sprawę, że wielu zagadnień tu nie poruszyłem, albo, że „Bismarck nigdy nie zostałby szefem faszystów!”. Ale „moc fabuły” nagina tu prawa prawdopodobieństwa zgodnie z prawem Starczyńskiego, że „Starfury leci z prędkością fabuły”.

 

Miłej lektury :)

 

 

***

 

Kalendarium rozwoju technologii

 

***

 

 

1638 - W Rzeczpospolitej na sejmie podjęta zostaje decyzja o zwiększeniu wojska regestrowego do 10 000, oraz nobilitacji setników i pułkowników Kozackich. Otrzymują oni herby koronne, oraz ziemie z królewszczyzn na Rusi. Od tej pory sami trzymają czerń kozacką w ryzach

 

1638 - 43 - Okres buntów, konfederacji i partii magnackich, mających na celu obalenie nowego porządku. W zwalczaniu nich największą skutecznością wykazał się książę Jeremi Wiśniowiecki, zyskując wielką sławę i wsparcie nowej szlachty.

 

1646 - 47 - Wojna Rzeczpospolitej z Chanatem Krymskim, prowadzona przez Wiśniowieckiego. Zakończona traktatem pokojowym korzystnym dla RP.

 

1648 - Po śmierci Władysława IV, dzięki sławie wojennej i wsparciu kozackiej szlachty, na króla zostaje wybrany Jeremi Wiśniowiecki. Syn byłego króla, Jan Kazimierz przyjmuje nazwisko Snopkowski i skupia się na karierze wojskowej i tłumieniu niepokojów elekcyjnych.

 

1648 - 54 - Dzięki charyzmatycznemu, szanowanemu królowi, dodatkowej sile wojska regestrowego, nowej szlachcie garnącej się do armii koronnych i litewskich, oraz nie musząc marnować sił powstania kozackie Rzeczpospolita skutecznie broni swoich granic. Jan Kazimierz zostaje hetmanem polnym litewskim.

 

1655 - Król przystaje na propozycję Szwecji i Rzeczpospolita razem z nią atakuje carstwo Moskiewskie. Po szybkiej kampanii udaje im się podbić samą Moskwę i podporządkować sobie większość kraju. Jeremi Wiśniowiecki koronuje swojego syna Michała na nowego cara.

 

1655 - 1660 - Sojusznicy wspólnie kontrolują carstwo moskiewskie, jednak ich stosunki się coraz bardziej pogarszają. Pamiętając wydarzenia sprzed półwieku Polacy nie chcą przesadnie naciskać Rosjan, aby nie doszło do kolejnego zrywu. Szwedzi nie mają takich oporów, grabiąc co się da i jak się da. Rosjanie coraz mocniej próbują zanosić skargi i szukają ochrony cara Wiśniowieckiego. Zwiększa to napięcia miedzy sojusznikami.

 

1660 - W Moskwie dochodzi do walki pomiędzy Polskim i Szwedzkim garnizonem. W jej efekcie siły Polskie wycofują się pod Kłuszyn. W caracie wybucha powstanie skierowane jednak tylko przeciw Szwedom. Michał Wiśniowiecki pozostaje w Moskwie i zostaje zaakceptowany jako car.

 

1660 - 73 - Wojna pomiędzy Moskwą i Szwecją.

 

1660 - 64 - Król chce wspomóc syna w wojnie, ale natrafia na opór szlachty, zaniepokojonej zagrożeniem z innych krajów, oraz słabością RP na morzu. Chcąc temu zaradzić, Wiśniowiecki rozpoczyna starania o włączenie Prus Królewskich i Księstwa Pomorskiego do ojczyzny.

 

1664 - W bitwie ginie car Michał Wiśniowiecki. Pogrążony w żałobie król Polski umiera niedługo potem. Hetman wielki litewski Jan Kazimierz Snopkowski nie wykazuje zainteresowania koroną, skupiając się na obronie granic przeciw wrogom chcącym wykorzystać zamieszanie elekcyjne. Z niepokojami wewnętrznymi walczył człowiek ostatecznie wybrany na króla - Marek Sobieski.

 

1665 - 69 - Po uporaniu się z niepokojami wewnętrznymi i zewnętrznymi, król Sobieski kontynuuje politykę Wiśniowieckiego. Doprowadza to do końca funkcji elektora i włączenia Prus Książęcych do Rzeczpospolitej. Szwecja zgodziła się na to w zamian za gwarancję niewspierania Moskwy w wojnie i rezygnację z chęci przyłączenia księstwa Pomorskiego.

 

1669 - 72 - Nie licząc utarczek na południowym wschodzie, Rzeczpospolita skupia się na rozwoju floty. Prowadzi to do pogorszenia stosunków z Danią.

 

1672 - Wybucha pierwsza z wielu wojen Polsko - Duńskich. Ze względu na brak doświadczenia morskiego i niemożliwość wykorzystania wojsk lądowych wojny te kończą się patem.

 

1672 - 1706 - Wojny Polsko - Duńskie.

 

1673 - 83 - Niepowodzenia na morzu, przenoszą uwagę Marka Sobieskiego na południe i rozpoczyna on starania i przyłączenia Śląska do Rzeczpospolitej. Nie chcąc wojny na dwóch, lub trzech frontach ogranicza się tylko do działań dyplomatycznych.

 

1683 - Król zgadza się ruszyć na odsiecz obleganemu przez Turków Wiedniowi. Armia pod wodzą brata króla, hetmana wielkiego koronnego Jana Sobieskiego rozgramia wrogów i wyzwala miasto. Dzięki skutecznym zabiegom dyplomatycznym i groźbom militarnym w zamian za ten czyn Śląsk zostaje zwrócony Rzeczpospolitej.

 

1685 - Marek Sobieski umiera. Po rekordowo krótkiej elekcji i rekordową przewagą głosów, na jego następcę zostaje wybrany jego brat, Jan. Skutecznie broni on i umacnia nowe ziemie.

 

1695 - Śmierć Jana III Sobieskiego.

 

1704 - Wybucha powstanie narodowe w Norwegii, skierowane przeciw Danii. Rzeczpospolita wspiera norwegów.

 

1704 - 06 - Wojna Dani z Rzeczpospolitą i Norwegami, zakończona odrodzeniem królestwa Norwegii i kończąc wojny Polsko - Duńskie. Na mocy traktatu pokojowego cieśnina Sund zostaje oddana w wyłączne władanie Rzeczpospolitej.

 

1718 - Po śmierci poprzednika, na króla zostaje wybrany August II Sas. Wychowany w kraju władzy absolutnej i przyzwyczajony do niej nie potrafił odnaleźć się w kraju szlacheckiej wolności.

 

1719 - Zdrada króla, który sprowadza do Rzeczpospolitej wrogie wojska i przy ich pomocy wszczyna wojnę domową. Monarchie absolutne Anglii i Francji wspierają go, chcąc w końcu pozbyć się wolnego kraju, będącego im solą w oku.

 

1719 - 25 - Wojna domowa pustoszy kraj. Chanat Krymski, Turcja i Moskwa wykorzystują ją wydzierając dla siebie ziemie na wschodzie.

 

1725 - Traktat pokojowy. August II wraca do Saksonii, zabierając swoich lojalistów. W RP rozpoczyna się proces odbudowy spowolniany przez niepokoje na wschodzie.

 

1734 - 35 Wojna domowa na Litwie.

 

1750 - Wojna domowo-religijna. Zakończona silną interwencją króla i magnaterii, po której potwierdzono oficjalnymi dekretami wolność wyznania.

 

1775 - W Ameryce wybucha powstanie antybrytyjskie. Rzeczpospolita wspiera ich politycznie, gospodarczo oraz ochotnikami. Jest to podyktowane faktem, że aktywna na morzach flota RP coraz częściej natyka się na wrogo nastawionych Brytyjczyków. Pogarsza to jeszcze stosunki między oboma krajami.

 

1775 - 81 - Na skutek współdziałania z Francją w Ameryce dochodzi do zbliżenia obu narodów.

 

1781 - Na wolnej elekcji na króla wybrany zostaje Karol Burbon, bliski kuzyn Ludwika XVI francuskiego. Ma taki sam problem z odnalezieniem się w Polsce jak August II Sas za jego czasów, jednak wiedząc o jego niepowodzeniu w podporządkowaniu sobie szlachty, nie obnosi się z tym.

 

1781 - 90 - Potajemne przygotowania i intrygi króla mające na celu złamanie oporu szlachty i zaprowadzenie mu w RP władzy absolutnej.

 

1789 - Wybucha rewolucja francuska, niwecząc zagraniczne planu Karola Burbona

 

1790 - Czując jak traci grunt pod nogami, król wznieca wojnę domową.

 

1790 - 91 - Wojna domowa mocno nadszarpuje kondycję kraju, ostatecznie jednak król zostaje pokonany i stracony.

 

1791 - Aby nie dopuścić do kolejnej takiej klęski, 3 maja ustanowiona zostaje konstytucja, zrównująca praktycznie w prawach szlachtę i mieszczaństwo. Na króla wybierani mogą być tylko obywatele Rzeczpospolitej. Nazwa kraju zostaje oficjalnie zmieniona na Rzeczpospolita Polska, ustanowione zostają herb, godło i flaga państwowa.

 

1793 - Obawiając się rosnącej w Polsce wolności, Moskwa i Prusy atakują Rzeczpospolitą, nie chcąc dopuścić do rozprzestrzeniania się tych idei.

 

1793 - 1807 - Wojna obronna Rzeczpospolitej przeciw rozbiorom.

 

1795 - Przyłączenie się Austrii do wojny przeciwko RP.

 

1802 - Działania Napoleona Bonaparte sprawiają, że Prusy tracą rezon na wschodzie.

 

1807 - Prusy i Austria zostają zmuszone do zawarcia pokoju. Rosja odmawia podporządkowania się Napoleonowi.

 

1812 - Wbrew radom Polaków Napoleon wyprawia się na Rosję. Taktyka spalonej ziemi i sroga zima niszczą jednak jego wojska. Napoleon zażądał od RP opłacenia kosztów wyprawy i wsparcia jego sił na zachodzie, ale ta osłabiona piętnastoletnią wojną i mająca na wschodnich granicach wojska Caratu, nie może tego zrobić. W efekcie sojusz Polsko-Francuski rozpada się.

 

1813 - Traktat pokojowy między RP a sąsiadami. Polska traci część terytoriów na rzecz Caratu.

 

1813 - 30 - W RP panuje pokój. Jest on wynikiem napięć pomiędzy innymi krajami, zmęczeniem wojną na tym froncie i świadomością jaka by ona była ciężka, oraz ogromnemu eksportowi ziarna, łagodzącemu klęski głodu. Jest on jedynym powodem dla którego kraje ościenne, zwłaszcza Europy zachodniej utrzymują jakikolwiek kontakt z Polską. Nie kryją one niechęci wobec tego kraju, nieraz wręcz wrogości. Rzeczpospolita jest praktycznie „pariasem europy”.

 

1830 - 30 listopada tajna policja Caratu podejmuje w Warszawie próbę zamachu na Polskiego Króla. Władca zostaje ranny, ale udaje mu się przeżyć

 

1831 - Wybucha zakończona patem wojna graniczna między RP a Carską Rosją. W jej wyniku wszelkie kontakty dyplomatyczne i gospodarcze pomiędzy tymi krajami zostały przerwane. W efekcie, bez wsparcia pochodzącej z Polski żywności u wschodniego sąsiada klęski głodu zaczęły być coraz bardziej dotkliwe.

 

1848 - Po ciężkiej zimie, nadeszła w Rosji kolejną klęską głodu, Carat przygotowuje pośpieszną kampanię mającą podbić żyzne ziemie Ukrainy. Chaotyczna i źle przygotowana kampania doprowadza tylko do szybko rozbitego oblężenia Smoleńska. Klęska ta ośmieszyła Carat.

Kilka miesięcy później, 30 czerwca na dalekiej Tunguzce doszło do dziwnego incydentu. Nieznana siła położyła pokotem drzewa w promieniu wielu kilometrów i doprowadziła do śmierci setek ludzi. Nikt nie wie co to było.

 

1849 - W kopalni węgla Beata na Śląsku zostaje odkryta dziwna ruda. Ma wagę i fakturę węgla ale mleczno-białą barwę. Okazuje się, że płonie równie energetycznie jak koks, ale spala się bez popiołu i kilkadziesiąt razy dłużej: w zależności od czystości 50 do 60 razy. W późniejszych latach biały węgiel zostaje również odkryty w innych zagłębiach węgla na całym świecie.

 

1853 - Wybucha wojna Rosyjsko - Osmańska, zwana później wojną krymską. Po porażce sprzed pięciu lat carat liczy, na łatwe, prestiżowe zwycięstwo.

 

1853 - 56 - Wojna Krymska

 

1854 - Do wojny krymskiej po stronie Imperium Osmańskiego przyłączają się Wielka Brytania i Francja. Uprzedzają w tym Rzeczpospolitą, która postanawia zachować neutralność, zwłaszcza z powodu niepokojów na północnej i zachodniej granicy.

 

1856 - Po serii porażek Rosja zmuszona jest  poprosić o negocjacje i podpisać niekorzystny traktat pokojowy.

 

1861 - Wybucha Amerykańska wojna secesyjna. Obie strony konfliktu znajdują posłuch w Rzeczpospolitej. Awanturnicy dołączają zarówno do wojsk Unii jak i Konfederacji. Specjalny dekret sejmu gwarantuje neutralność państwa, jak i zakaz wszczynania konfliktów przez sympatyków obu stron.

Francja i Wielka Brytania opowiadają się po stronie Konfederacji, podczas gdy Hiszpania i landy Niemieckie po stronie Unii.

 

1862 - Nowo wybrany kanclerz Saksonii Otto von Bismarck rozpoczyna starania dyplomatyczne o zjednoczenie landów niemieckich w jedno państwo.

 

1863 - Po ostatnim paśmie klęsk Carat czuje się coraz bardziej zagrożony i przyparty do muru. Pokładając nadzieję w nowych technologiach, opartych o biały węgiel, Rosja atakuje Polskę. Tym razem starannie przygotowany atak wgryza się w kresy Rzeczpospolitej.

 

1863 - 64 - Wojna Polsko - Rosyjska

 

1864 - Kontrofensywa armii Polskiej wypiera siły caratu z RP, zadając im gigantyczne straty. Polskie zagony i podjazdy pustoszą tereny nawet na wschód od Smoleńska. Zagrożony kolejną inwazją Car negocjuje traktat pokojowy. Na jego mocy Rosja musi wypłacić duże reperacje wojenne w surowcach, zwłaszcza w białym węglu, żelazie i srebrze. Jeszcze bardziej pogarsza to sytuacje w państwie. Jej efektem są coraz gwałtowniejsze powstania ludności i próbujące im zapobiec brutalne działania policji wewnętrznej.

 

1866 - Wybucha konflikt o Morawy pomiędzy Brandenburgią i Saksonią a cesarstwem Austriackim. Dzięki przewadze technologicznej, oraz powstaniu Węgrów państwa niemieckie odnoszą błyskawiczne zwycięstwo. Mimo to rezygnują z przyłączenia Moraw na rzecz zrzucenia zwierzchnictwa południowego sąsiada. Oba landy łączy unia realna.

 

1870 - W wyniku skandalu politycznego dochodzi do wojny między Francją a Brandenburgią i Saksonią.

 

1870 - 71 - Wojna Francusko - Brandenburska.

 

1871 - Szybka ofensywa, agresywne działania militarne i przewaga technologiczna zapewnia zwycięstwo Niemiec. Francja traci część terytorium i musi zapłacić olbrzymie kontrybucje wojenne.

W oparciu o ten sukces Bismarck jednoczy pozostałe landy niemieckie odradzając Cesarstwo Niemieckie. Wilhelm I Hohenzollern, potomek ostatniego pruskiego elektora zostaje wybrany cesarzem. Stosunki Polsko - Niemieckie ulegają znacznemu pogorszeniu.

Pozbawiona wsparcia Francji i przy zmniejszonym wsparciu Brytyjczyków, Konfederacja przegrywa wojnę secesyjną. Stany Zjednoczone są jednak bardzo wyniszczone wojną i wchodzą w izolację, trwającą po dziś dzień.

 

1882 - Po wyjątkowo nieurodzajnym lecie, 17 października wybucha w Rosji kolejny bunt, tym razem zainicjowany w marynarce wojennej. Na jego czole stoi ruch bolszewicki, któremu przewodzi były mnich Grigorij Rasputin. Bardzo szybko wchłaniają oni inne organizacje, rosnąc coraz bardziej w siłę.

 

1882 - 83 - Wojna domowa w Rosji.

 

1883 - Siły bolszewickie zdobywają pałac carski i mordują rodzinę panującą. Państwo zostaje oficjalnie przekształcone w Związek Bolszewickich Republik Radzieckich. W ciągu kolejnych paru miesięcy pozostałości szlachty rosyjskiej albo zostają wybite, albo uciekają na zachód. Rzeczpospolita odmawia żądaniu bolszewików, aby zamknąć granicę dla uciekinierów. W efekcie między oboma państwami bardzo szybko dochodzi do incydentów.

22 lipca armia bolszewicka, głosząc hasła propagandowe o wyzwoleniu uciśnionych masy atakuje Polskę, chcąc „zanieść płomień rewolucji” na zachód. Wspierana przez chłopów robi szybkie postępy nim sroga zima zatrzymuje jej marsz. Wschodnie miasta RP, jak Smoleńsk, czy Lwów zostają oblężone lub podbite.

Chcąc wyrwać argumenty bolszewikom, sejm RP wprowadza uchwałę dokonującą pełnego uwłaszczenia chłopów. Otrzymują oni swoją ziemię na własność, zniesione zostają kompletnie resztki pańszczyzny i mogą przemieszczać sie gdzie i jak chcą.

 

1883 - 84 - Wojna Polsko - bolszewicka.

 

1884 - Z nadejściem wiosny armia bolszewicka, teraz zwana Czerwoną wznawia ofensywę. Nie mając już takiego wsparcia ludności wiejskiej ponosi o wiele większe straty i jej postępy są znacznie wolniejsze. Mimo to do lata docierają nad linię Bugu. Tam armii Polskiej udaje się ich w końcu zatrzymać.

Między 13 a 25 sierpnia dochodzi do wielkiej bitwy w okolicach Brześcia. Zwana potem „Cudem nad Bugiem”, kończy się druzgoczącym zwycięstwem Polski, które przetrąca kark armii czerwonej. Władze bolszewickie zaczęły zabiegać o zawieszenie broni, początkowo bez rezultatu.

Pod koniec roku do władz RP doszły informację o planach ataku ze strony Niemiec. Zagrożone z dwóch stron, przystąpiły w końcu do negocjacji. Na mocy traktatu pokojowego, RP wróciła do granic sprzed wojny, uzyskując dodatkowo gwarancję nienaruszalności tych granic, oraz kilometrowej szerokości eksterytorialny pas ziemi łączący ją ze Smoleńskiem. Pomimo traktatu pomiędzy oboma państwami pozostała bardzo silna wrogość i bojówki bolszewickie po dziś dzień niepokoją wschodnie ziemie Rzeczpospolitej a Smoleńsk jest praktycznie oblężonym miastem.

Z powodu zniszczonej infrastruktury Polska potrzebowała kilku tygodni aby przerzucić sprzęt ciężki na zachód.

 

1885 - 1 stycznia wojska niemieckie atakują RP. Dysponują przewagą liczebną i technologiczną, ale ludność stawia twardy opór, a wojska polskie są bardziej bitne i zaprawione w bojach. Wojna grzęźnie w okopach przeradzając się w wielką bitwę graniczną.

 

1885 - 1891 - Wojna Polsko - Niemiecka.

 

1887 - Cesarstwo Austriackie przyłącza się do wojny po stronie Niemiec, uzyskując gwarancję oddania im Śląska i Małopolski. Węgrzy wszczynają jednak niepokoje, często dezerterując lub przechodząc na stronę Polską.

 

1887 - 1891 - Wojna Polsko - Austriacka.

 

1888 - Wyczuwając osłabienie Niemiec, Republika Francuska i Dania atakują je, zmuszając do wyczerpującej wojny na trzech frontach. Później tego roku Dania wycofuje się z wojny w zamian za niemieckie ustępstwa finansowe. W ich efekcie Otto von Bismarck zostaje odsunięty od władzy przez cesarza.

 

1888 - 93 - Wojna Niemiecko - Francuska

 

1890 - Fiasko rozmów Niemiecko - Rosyjskich. Bolszewicy nie są gotowi do wojny, zajmując się czystkami wewnętrznymi, jak i obie strony darzą się zbyt dużą pogarda.

W nocy z 8 na 9 listopada w Monachium dochodzi do puczu, który szybko zyskuje poparcie. Cesarz zostaje odsunięty od władzy. Zorganizowane zostają nowe wybory i pełnia władzy przechodzi w ręce nowo powstałej partii narodowosocjalistycznej, zwanej NSDAP. Na jej czele staje cieszący się ogromną sympatią Otto Von Bismarck. Ogłasza się on naczelnym wodzem całej Rzeczy Niemieckiej - Fuhrerem. Na przestrzeni kolejnych lat Druga Rzesza Niemiecka staje się państwem dyktatorskim, rządzonym przez Fuhrera i jego faszystowskich zwolenników.

 

1891 - Niezdolne prowadzić wojny na dwóch frontach Niemcy podpisują zawieszenie broni z Polską. Przerzucają wtedy siły na front zachodni. Osłabiona wojnami Rzeczpospolita skupia się na Austrii. W ciągu kilku miesięcy pokonuje jej siły i doprowadza do rozmów pokojowych. W ich efekcie Austria musi zapłacić reperacje wojenne w surowcach i maszynach. Węgrzy uzyskują zaś daleko idącą autonomię. Powstaje cesarstwo Austro-Węgierskie.

 

1893 - Traktat pokojowy kończy wojnę Niemiecko - Francuską praktycznie bez zwycięzcy. Choć wrogość pomiędzy krajami pozostaje to antypolskie poglądy Bismarcka przenoszą jego uwagę na wschód. Wrogość pomiędzy oboma państwami znów zaczyna narastać.

 

1897 - 98 - Seria coraz silniejszych wystąpień faszystowskich we Włosach i Hiszpanii.

 

1898 - Niemiecki fuhrer Otto von Bismarck umiera. Na jego następcę na walnym zgromadzeniu NSDAP zostaje wybrany Bernhard von Bulow.

 

1899 - Układ z Abbeville o przyjaźni i pomocy wojskowej pomiędzy Wielką Brytanią i Francją.

 

1900 - Obecny.

Rzeczpospolita głownie odbudowała się po wojnie. Na wschodzie trwa rozbudowa linii i infrastruktury kolejowej. Jej stosunki z Drugą Rzeszą Niemiecką i Związkiem Bolszewickich Republik Radzieckich są niemal jawnie wrogie i groźba kolejnego konfliktu wisi w powietrzu. Cesarstwo Austro-Węgier, Królestwa Szwecji i Danii również traktują ją w najlepszym razie chłodno, a poza bezpośrednimi granicami też nie jest wiele lepiej. Niektórzy twierdzą, że nigdy w tysiącletniej historii Polski sytuacja nie była tak groźna.

 

Związek Bolszewickich Republik Radzieckich stanowi terytorium zamknięte dla reszty europy. Ani turyści, ani dziennikarze nie są tam w puszczani a nieliczni dyplomaci innych państw są ściśle kontrolowani przez urząd bezpieczeństwa partii. Ze strzępków informacji wynika, że w państwie trwają czystki w kierownictwie cywilnym i armii, będące dalekim pokłosiem niepowodzenia w inwazji na Polskę. W ciągu ostatnich pięciu lat zdołano uniknąć katastrof głodu, głownie dzięki rabunkowej eksploatacji wschodniej Ukrainy. Tam też narastają największe chłopskie i robotnicze niepokoje, jednak ze względu na permanentną inwigilację nie dochodzi do żadnych wystąpień. Zwykli ludzie w całym państwie są zastraszeni i odnosi się wrażenie, że UBP, aresztujące, torturujące i zabijające ludzi na bazie dowolnych, prawdziwych-lub nie przesłanek, nie jest głównym powodem tego strachu.

 

Cesarstwo Austro-Wegierskie jest w stadium wielkiego osłabienia. Niepowodzenia ostatnich wojen sprawiają, że młodzi Austriacy spoglądają w stronę Drugiej Rzeszy i faszystowskiej ideologii, podczas gdy Węgrom marzy się pełna niepodległość i przyjaźń z Polską. Cesarski tron chwieje się coraz bardziej. Jedynie obawa przed rozbiorami ze strony Niemiec i Imperium Osmańskiego powstrzymuje wybuch wojny domowej. Niemniej jednak ocenia się, że państwo w tej formie nie przetrwa kolejnego dwudziestolecia. Strach i przygnębienie królują dziś na ulicach cesarskich miast i wsi.

 

Druga Rzesza Niemiecka to państwo z wielkimi ambicjami. Po śmierci pierwszego wielkiego przywódcy, jego następca kontynuuje marsz wyznaczoną drogą. Mieszkańcy ochoczo i z zapałem pracują na rzecz Wielkiej Rzeszy. Zniszczenia wojenne odbudowano w niezwykłym tempie i obecnie rozwój państwa jest coraz bardziej dynamiczny. Propaganda coraz głośniej krzyczy o konieczności poszerzenia „przestrzeni życiowej i zdobycia surowców należących się wspaniałej germańskiej rasie”. Prasa i kultura winę za wszelkie problemy i niedogodności zrzuca na „Słowiańska zarazę”, która „rozpleniła” się na wschodnich ziemiach kraju.

Choć jest on znacznie bardziej otwarty na przybyszów z zagranicy niż ZBRR to jednak wszędobylskie służby mundurowe, od zwykłej policji, przez wojsko po fanatycznie wierne Fuhrerowi i partii oddziały Seig Heil, mocno ograniczają swobodę obiegu informacji.

Choć zdyscyplinowany naród niechętnie opowiada niepokojące plotki, nawet przy piwie, to da się wyczuć narastającą atmosferę strachu. Roztaczają ją stare zamki i znacjonalizowane klasztory, nad którymi często wiszą ciemne chmury.

 

Republika Francuska ciągle nie zdołała się moralnie pozbierać po dwóch kolejnych porażkach zadanych im przez Niemców. Co więcej, rosnące w siłę ruchy faszystowskie we Włoszech i Hiszpanii sprawiają, że Francuzi czują się coraz bardziej osaczeni. Wyrazem tego są „Linie Loubeta”, serie potężnych lądowych umocnień budowanych na granicy francusko-niemieckiej i planowanych na granicach z Włochami i Hiszpanią.

W efekcie wielu obywateli upatruje bezpieczniejszego życia w koloniach. W innych jednak zaczyna rodzić się postawa obronna i duma narodowa. Ufni w swój sojusz z Wielką Brytanią, sprawdzony pół wieku wcześniej przeciw Rosji na Krymie, wypatrują kolejnej wojny jako szansy do pokazania światu do czego Francja jest zdolna.

 

Wielka Brytania spogląda na kontynent z coraz większą obawa. Z początku była zadowolona z powstania ZBRR i II Rzeszy, gdyż stanowiły one zagrożenie dla nielubianej przez Brytyjczyków Rzeczpospolitej. Teraz jednak sytuacja przestaje się im podobać.

Wyrazem tego jest układ z Abbeville o współpracy z Francuzami w przypadku ataku. Brytyjczycy uznali, że wojny lepiej jednak toczyć poza swoimi wyspami.

Jest to jednak tylko jeden z wielu tematów w życiu przeciętnego Brytyjczyka. Oddzieleni od niespokojnej Europy ołowianymi wodami i ufni w potęgę swojego „Imperium nad którym słońce nigdy nie zachodzi” nie poświęcają większej uwagi temu co się na niej dzieje, niż wydarzeniom z Azji, Afryki czy Ameryki.

 

Zdjęcie tytułowe pochodzi z internetu, ze strony o szablo-giwerach

 

Edyta Pierwsza - Kalendarium jest w wersji beta, czyli chętnie dołoże nowe, ważne daty.

Komentarze


sskellen
   
Ocena:
+4
"Jednak, będąc dość ambitną osobą" i skromną:)

pokuj - Grom pls to zabija chęć czytania.
16-05-2012 21:48
KFC
   
Ocena:
+3
e tam, u mnie nie zabiło bo pomysł fajny :)
16-05-2012 21:49
Grom
   
Ocena:
0
Poprawione - to jeden z tych błędów których word (przynajmniej mój) nie widzi/ A co do ambicji to nie jestem pewny, czy to zaleta, bywa bowiem dość upierdliwa.

KFC - dzięki ;)
16-05-2012 21:52
Tyldodymomen
   
Ocena:
+2
Podoba mi się ta wersja historii, ale do czasów Augusta II. Nie wierze że wobec tak znaczącego przekombinowania układu sił na wschodzie mogą powtarzać się te same wydarzenia, w tych samych latach, w oparciu o te same nazwiska. Możesz puścić wodze fantazji, rzesza nie musi się jednoczyć, a Aleksander II w zamachu ginąć nie musi, przez co Rosja idze brytyjską drogą do monarchii parlamentarnej , sugerowany kongres wiedeński może podjąć inne decyzje co do Świętego Cesarstwa, może na Bałkanach odrodzą się ruchy narodowe, pod wpływem polskiego 3 maja? Czekam na kolejne odcinki
16-05-2012 21:53
~

Użytkownik niezarejestrowany
   
Ocena:
0
A tak czysto technicznie-Brytyjczycy dogadywali się aktywnie z Rebelią, bo jako, że miała ona miejsce na ziemiach złożonych w znacznej części z byłych kolonii francuskich, a Unia to tereny ,,Brytyjskie" (chichot Indian w tle), które można by odzyskać dzięki podziałowi i osłabieniu państwa amerykańskiego.

Nie, żebym się narzucał, ale drobna rzecz, a razi w oczy.
16-05-2012 22:14
Szary Kocur
   
Ocena:
+2
Ups! Ta tylda to ja.
16-05-2012 22:17
earl
   
Ocena:
+4
1) Nie wiem, czy Jeremi Wiśniowiecki to akurat dobry pomysł na króla Polski wybranego przez kozaków. Wszak to on obiecywał zalać Zaporoże krwią i tępił wszelkie bunty. Jak już, to prędzej na tronie polskim widziałbym Jerzego Ossolińskiego czy Adama Kisiela jako zwolenników ugody z Zaporożem.

2) Przed kim Polska broniła granic w latach 1648-54, skoro nie było powstania kozackiego a tym samym do wojny nie włączył się Chanat Krymski ani Moskwa?

3) U jakiego cara Wiśniowieckiego szukają ochrony Rosjanie, skoro wcześniej napisałeś, że carem został Michał Snopkowski/Waza, syn Jana Kazimierza?

To na razie tyle uwag. Potem będą następne, bo widzę jeszcze sporo nieścisłości.
16-05-2012 22:46
Tyldodymomen
   
Ocena:
0
Akurat Jarema ,poprzez legendę Bajdy-Wiśniowieckiego aż tak złego PRu wśród części Kozaczyzny nie miał. Ossoliński miał złą opinię intryganta i cwaniaka, w wolnej elekcji bankowo by go nie wybrano.A co do Kisiela to był prawosławny, więc odpadał.
16-05-2012 23:10
earl
   
Ocena:
0
Ossoliński miał opinię intryganta ale u sporej części szlachty i magnaterii. Natomiast nie można zapominać, że to on był jednym z orędowników wojny z Turcją i wykorzystania do tego Kozaków poprzez nadanie im różnych przywilejów, łącznie z nobilitacją dla starszyzny w dłuższym okresie. Fiasko wojny (sprzeciw wielu magnatów) spowodował jednak, że plany kanclerza się nie ziściły.
16-05-2012 23:18
38850

Użytkownik niezarejestrowany
   
Ocena:
+3
Earl, chyba cos pokielbasiles z tym carem u Groma.

Moje uwagi:
Biały węgiel - jakis taki strasznie fantastyczny i niepotrzebny w czyms tak celujacym w historyczność.. No i kalka z upiorytu, nawet co do ilosci wytwarzanej energii (tam bylo 10 x dluzej i 5 x wiekszy plomien, razem 50x bardziej :) ). Rozumiem potrzebę rozwoju technologii, ale to mozna bylo rozwiazac inaczej - np rewolucją przemyslową nie w Anglii, a wlasnie w Polsce. Albo odkryciem zlóż istniejących, np ropy i wykorzystanie ich do stworzenia silnika naftowego czy cuś (łukasiewicz?) - dodatkowo, Polska jako ostoja wolnosci moglaby sciagac myslicieli i wynalazcow - wiecej dobr i zlóż naturalnych, kilku wiecej wynalazcow i producentow, jakies kreatywne wykorzystanie zagłębi węglowych i jazda. Bialy wegiel jest zbędny.

Dalej, komuszenie Carskiej Rosji i Bismarck faszysta. Po co? Jesli to ma byc steampunk, to carska Rosja pasuje lepiej, o niebo lepiej. Podobnie nie ma sensu bawic sie faszystami - wystarczy panstwo nowopruskie, silnie zmilitaryzowane i z pomyslami na wiecej ziemi. Po co powielac totalitaryzmy znane z drugiej wojny az za dobrze? Niech sobie na czele prusakow stoi kaiser, a na czele Białej Armii - Car. Poza tym, ja bym wsadzil jakis odpowiednik Piotra Wielkiego i jego "brytyjskość", oraz petersburg. Bardzo to postępowe i w duchu steampunka. No i wojna krymska musi byc. Moze byc nawet miedzy polską a rosją, np o pola naftowe, jesli nie lubisz anglikow.
Na razie tyle.
16-05-2012 23:37
earl
   
Ocena:
+1
Jan Kazimierz koronuje swojego syna Michała na nowego cara.

Nie pokiełbasiłem, bo Grom tak napisał.
17-05-2012 00:23
Tyldodymomen
   
Ocena:
0
@ zigzak
a nie lepiej napisał do XVIII wieku alternatywny timeline? Po co prusy bismarcka, może związek połnoconiemiecki oraz kombinacja rdzennej austrii i bawarii na południu starczyłaby?
17-05-2012 01:01
Inkwizytor
   
Ocena:
+3
- Jan Kazimierz był bratem (przyrodnim) Władysława, nie synem.
- Wybór Jaremy na króla... no, mocno wątpliwy. Banita, kresowe panisko... Z naszej perspektywy jest OK, ale w XVII wieku wyglądało to nieco inaczej. Polecam przeczytać "Słownik władców Polski i pretendentów do tronu polskiego", są tam m.in. opisani kandydaci. Jak dla mnie, jeśli bawimy się w history-fiction, to dwór francuski albo habsburski.
- Jan Kazimierz jako hetman? Oj nie... skoro nie został królem, to dalej jest kardynałem. Ten wątek bym rozwinął.
17-05-2012 01:17
Kamulec
   
Ocena:
0
Przeczytałem większość. Fikcja historyczna niestety niewiarygodna.
17-05-2012 02:15
Tyldodymomen
   
Ocena:
0
Zgoda, nie zapominajmy jednak ze od 1638 mamy alternatywny timeline w którym to stara szlachta buntuje się przeciw spełnieniu marzeń kozackich, a nie kozacy przeciw niedotrzymywaniu umów. Chociaż , hmmm, do walk 1648-1654 dojść nie powinno w takim razie do wojny z Moskwą bo bez kozaków i tatarów nikt na kremlu by się w wojnę wtedy z Rzplitą nie zaangażował
17-05-2012 02:15
Kamulec
   
Ocena:
0
Sądzę też, że korzystając z bohaterów historycznych warto ich brać jakimi byli, ew. zmiany niech wynikają z już wprowadzonych modyfikacji. Z powyższej chronologii wnioskuję, iż postacie w niej nazwane niewiele wspólnego mają ze swymi historycznymi imiennikami.

Wg mnie tworząc fikcję historyczną warto wymienić co się zmienia, a resztę modyfikacji wprowadzić jako pochodne tych wydarzeń. Tutaj mam wrażenie, że zmiany są bardzo rozmyte i nie do końca wiadomo, co wynika z niewiedzy autora, a co jest przemyślane i ma jakieś - niestety tu nie podane - sensowne uzasadnienie.
17-05-2012 02:24
earl
   
Ocena:
+1
@ Inkwizytor

Co do Jana Kazimierza jako kardynała - we Francji zdarzało się, że kardynałowie dowodzili wojskami (Nogaret de la Valette za czasów Ludwika XIII czy Gondy de Retz za młodości Ludwika XIV), więc mianowanie młodszego Wazy hetmanem pewnie można byłoby jakoś uznać, zwłaszcza, że jako wódz był dość dobrym taktykiem.
17-05-2012 07:22
Inkwizytor
   
Ocena:
0
...pod warunkiem że ktoś zaciukałby Gosiewskiego, który o ile się orientuję miał nieco znaczniejsze dokonania.
History fiction to przyjemna sprawa, ale warto rozpoczynać takie dywagacje zmianą wydarzenia przypadkowego, a nie myśleniem życzeniowym (np. popularnym w Polsce - "no przecież szlachta powinna była przewidzieć rozbiory i już w XVII wieku wprowadzić absolutyzm oświecony).

Na przykład - co by było gdyby Piekarski jednak zdołał zabić Zygmunta Wazę (a pamiętajmy że była to kwestia siły włożonej w cios)? Kto wtedy zostałby królem? Władysław IV? Jak wyglądałoby rozpoczęte 12 lat wcześniej panowanie? A może przyjąłby koronę czeską, na którą miał realną szansę w 1619?
17-05-2012 12:20
Kumo
   
Ocena:
+2
Nie jestem historycznym purystą, więc całość mi się raczej podoba ;)
Najbardziej zgrzyta mi Bismarck nazywający siebie "Fuhrerem" (w przeciwieństwie do Hitlera, "Żelazny Kanclerz" nie był nadętym bucem) i udział Rasputina w rewolucji bolszewickiej. Ale ogólnie plusik.
17-05-2012 12:47
earl
   
Ocena:
0
@ Inkwizytor

Nikt nie musiałby zabijać Gosiewskiego, wystarczyłoby, aby król nie mianował go hetmanem polnym litewskim po awansie na hetmaństwo wielkie Janusza Radziwiłła w 1654 roku.
17-05-2012 16:25

Komentowanie dostępne jest po zalogowaniu.