» Recenzje » Bez skrupułów - Tess Gerritsen

Bez skrupułów - Tess Gerritsen


wersja do druku

I tak to romans zabił akcję

Autor: Redakcja: Bartłomiej 'baczko' Łopatka

Bez skrupułów - Tess Gerritsen
Znana autorka, nowe wydawnictwo i dwie powieści w cenie jednej - okazja tak dobra, że aż podejrzana. I słusznie, bo tak jak w dobrym kryminale, nie wszystko jest takie, na jakie wygląda. Zanim bowiem Tess Gerritsen zaczęła pisać słynne thrillery medyczne, stworzyła dziewięć romansów kryminalnych i właśnie dwa z nich wydano w tomie Bez skrupułów.

Tablica Szmaragdowa, znany od starożytności tekst mający podobno zawierać przepis na stworzenie kamienia filozoficznego, poleca by w akcie twórczym starannie oddzielać to co subtelne od tego co gęste. Romanse kryminalne z samej swojej natury stają wbrew tej regule, łącząc niepoddające sie logice emocje z racjonalną analizą faktów w trakcie dochodzenia. I choć mieszanka ta otwiera wiele interesujących możliwości, to w tym przypadku nie wyszło to na dobre części detektywistycznej.

Z zimną krwią opowiada historię porzuconej przed ołtarzem panny młodej, Niny Cormier. Kiedy wychodziła z opustoszałego już kościoła, w świątyni wybuchła bomba. Wkrótce następują kolejne zamachy na jej życie. Wraz z policjantem, Samem Navarro, spróbują odkryć kto i dlaczego obrał ją za cel, nim będzie za późno.

Z kolei w Czarnej loterii poznajemy dzieje Kate Chesne, anestezjolog ze szpitala na Hawajach. Zostaje ona oskarżona o błąd w sztuce, kiedy w czasie operacji umiera pacjentka – pielęgniarka z jej placówki. Reprezentujący rodzinę zmarłej adwokat, David Ransom, nie ma wątpliwości co do winy Kate; przynajmniej do chwili, kiedy kolejna pracownica szpitala zostaje brutalnie zamordowana. Razem starają się dociec prawdy, zbliżając się do siebie coraz bardziej.

Choć pozornie różne, obie powieści mają wspólną wadę – elementy kryminalne zostały zepchnięte na margines i zupełnie pogubiły . O ile jeszcze w drugiej z powieści mamy do czynienia z prowadzeniem dochodzenia, gromadzeniem faktów i kilkoma niespodziankami, tak w pierwszej intryga snuje się gdzieś w tle, a kolejne zbiegi okoliczności i deus ex machina sprawiają, że zagadka rozwiązuje się sama. Również jeżeli chodzi o zakończenia, zdecydowanie lepiej wypada Czarna loteria, która dostarcza zdecydowanie więcej emocji niż drętwa i sztucznie dramatyczna końcówka Z zimną krwią.

Na nieco wyższym poziomie stoją dominujące wątki romantyczne. Niestety, i tu nie jest idealnie. Emocje bohaterów i targające nimi rozterki zarysowano wprawdzie całkiem przyzwoicie, również ich zbliżenia zostały opisane ze smakiem i bez epatowania golizna. Wyczuwalny jest jednak lekko harlequinowy klimat całości, związany z przesadną egzaltacją opisów i nadmiernie dramatycznymi reakcjami postaci. Poważnym zarzutem jest także daleko idący schematyzm. W obu powieściach mamy do czynienia z wrażliwą, acz odporną kobietą bojącą się zranienia i zdystansowanym, kryjącym uczucia mężczyzną. Ponadto kolejne zdarzenia, pomimo różnic scenograficznych i w Z zimną krwią, i w Czarnej loterii przebiegają niemal identycznie.

Autorka nie ustrzegła się również kilku błędów merytorycznych, dotyczących głównie aspektów medycznych i szczegółów konstrukcji ładunków wybuchowych. Na szczęście nie są to niedociągnięcia poważne, a osoby nie obeznane z tematem zapewne nawet nie zwrócą na nie uwagi.

Jeżeli ktoś oczekiwał po Bez skrupułów trzymających w napięciu thrillerów, to niestety zawiedzie się. Z drugiej strony, miłośnicy lekkiego romansu z odrobiną akcji mogą być ukontentowani, o ile nie będą mieli zbyt wygórowanych wymagań co do jakości tak jednego, jak i drugiego.
6.0
Ocena recenzenta
2.5
Ocena użytkowników
Średnia z 1 głosów
-
Twoja ocena
Mają na liście życzeń: 0
Mają w kolekcji: 0
Obecnie czytają: 0

Dodaj do swojej listy:
lista życzeń
kolekcja
obecnie czytam
Tytuł: Bez skrupułów
Autor: Tess Gerritsen
Wydawca: Mira
Data wydania: 23 lutego 2011
Liczba stron: 496
ISBN-13: 978-83-238-7933-6
Cena: 34,99 zł



Czytaj również

Dolina umarłych - Tess Gerritsen
W dolinie zagadek
- recenzja

Komentarze


earl
   
Ocena:
0
Dobry romans nie jest zły. Zresztą gdyby przyjrzeć się bliżej twórczości kryminalnej to i u Chandlera, i u Larssona wątek kryminalny jest często pretekstem do przedstawienia pewnych środowisk społecznych, w których obracają się główni bohaterowie. Może i w tym przypadku wątek kryminalny jest tylko pretekstem do stworzenia romansu?
31-10-2011 11:27
von Trupka
    ~earl
Ocena:
0
Jest tak, jak mówisz - kryminał stanowi tu raczej pretekst niż cel (choć objętościowo oba wątki są zbliżone), jednak same romanse również nie są najwyższych lotów, stąd taka nie inna ocena.
01-11-2011 15:18

Komentowanie dostępne jest po zalogowaniu.

ZAMKNIJ
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.