» Recenzje » Zabójczyni

Zabójczyni


wersja do druku
Zabójczyni
Zabójczyni. Szklany tron. Opowieści to zbiorcza edycja pięciu prequeli cyklu o Celaenie Sardothien (czterech wydanych już w Polsce i jednego dotąd niepublikowanego u nas), przedstawiających losy protagonistki przed jej uwolnieniem z Endovier i zapełniających część luk w jej biografii. Czy jednak ktokolwiek poza fanami serii o Zabójczyni znajdzie tu coś dla siebie?

Zbiorek opowieści Sarah J. Maas zawiera pięć historii: Zabójczyni i władca piratów, Zabójczyni i uzdrowicielka, Zabójczyni i Czerwona Pustynia, Zabójczyni i podziemny świat oraz Zabójczyni i imperium Adarlanu. Są one krótkie (najdłuższa liczy mniej niż 150 stron) i cechują się raczej nieskomplikowanymi fabułami, w których liczy się bardziej ukazanie wewnętrznej przemiany Celaeny oraz jej relacji z otoczeniem niż pełnej zagadek intrygi.

Pierwsza minipowieść, Zabójczyni i władca piratów, dotyczy wspólnej misji szesnastoletniej Celaeny, wtedy jeszcze protegowanej Arobynna Hamela, a także Sama – zajmującego dość wysoką pozycję w gildii i konkurującego o względy mistrza z protagonistką. Zabójczyni i uzdrowicielka to epizod z podróży Celaeny do Mistrza Milczących Zabójców, u którego ma odbyć miesięczny trening, zaś fabuła Zabójczyni i Czerwona Pustynia przybliża przebieg szkolenia. Z kolei opowieści Zabójczyni i podziemny świat oraz Zabójczyni i imperium Adarlanu przedstawiają przełomowe w życiu zabójczyni wydarzenia, które ostatecznie doprowadziły do jej sytuacji z początku Szklanego tronu.

Prequele Szklanego tronu oceniane pojedynczo (tak jak były pierwotnie wydane) mogą zainteresować praktycznie tylko fanów cyklu o Celaenie, złaknionych opowieści o ulubionej bohaterce. Jednakże zebrane w jeden tom i rozpatrywane jako całość stanowią spójny, dobrze przemyślany i logicznie uzasadniony ciąg fabularny, ukazujący drogę jaką przebyła protagonistka od niepokornej i rozwydrzonej protegowanej mistrza gildii zabójców do dziewczyny, która zgodziła się wziąć udział w turnieju o tytuł królewskiej Zabójczyni. Każda historia prezentuje pewien etap w życiu bohaterki, a zarazem punkt przełomowy w jej postrzeganiu świata i samej siebie, a także jej przyszłości, pozwalając ponadto lepiej zrozumieć motywy oraz targające nią emocje.

Pierwsze trzy historie są raczej proste i nie zapadają zbytnio w pamięć, lecz dwie ostatnie prezentują znacznie wyższy poziom – ich fabuła ma więcej zwrotów akcji i bywa zaskakująca nawet dla czytelników znających historię Celaeny i Sama, zaś sposób ukazania wzajemnych relacji protagonistów oraz ładunek emocjonalny, jaki niesie ze sobą lektura tych tekstów, to swoisty majstersztyk.

Sarah J. Maas to mistrzyni opisów, mająca niezwykłą umiejętność przelania swojej wizji na papier w sposób przemawiający do wyobraźni czytelnika, tak że przed jego oczami rysuje się pełen życia, barw i zapachów świat. Czy jest to wyspa piratów z charakterystyczną mieszanką świeżego zapachu oceanu i płynącego z doków smrodu ryb, czy zapadła mieścina gdzieś na krańcu świata, gdzie mieszkają jedynie desperaci bez żadnych perspektyw, czy też bezlitośnie prażąca pustynia albo pełna kontrastów stolica Adarlanu z plątaniną uliczek, śmierdzącymi rynsztokami i ignorującymi cały brud tego świata bogaczami urządzającymi wystawne bale – każde z tych miejsc jest ukazane w sposób plastyczny i drobiazgowy, lecz bez przesadnej szczegółowości ani przegadania.

Na równie wysokim poziomie stoją opisy prezentujące emocje bohaterów oraz rozwój ich wzajemnych relacji. Znajdziemy tu momenty szału bitewnego, popychającego do działania oraz mobilizującego do wzmożonego wysiłku gniewu, porażającej, zaślepiającej nienawiści, przyjaźni, współczucia i miłości – wszystkie te uczucia ukazane zostały w sposób wyważony, realistyczny oraz przekonujący, a co najważniejsze z zachowaniem umiaru.

Pisarka nie najgorzej sobie poradziła także w zakresie kreacji bohaterów, chociaż paradoksalnie, najwięcej zastrzeżeń można mieć do Celaeny Sardothien. Protagonistka całego cyklu przez większość czasu (tak w prequelach, jak i w powieściach) posiada ściśle określony, niezmienny zestaw cech charakteru i bez względu na okoliczności nie podlega większym zmianom. Jest próżna i zadufana w sobie, niepokorna oraz arogancka, Dodatkowo  zaskakuje swoją niefrasobliwością i brakiem profesjonalizmu, bowiem dość często zachowuje się niczym nieopierzony żółtodziób, a nie doświadczona zabójczyni, bądź co bądź protegowana samego mistrza gildii. Jedynie w relacjach z bliskimi jej osobami Celaena potrafi się wyciszyć i ukazać trochę inne oblicze, które zdecydowanie ociepla jej wizerunek i pozwala na chwilę zajrzeć pod prezentowaną światu agresywną i nieprzystępną maskę.

Chociaż rzesze fanek pokochały postać zabójczyni, to jednak gwiazdami kolejnych opowiadań są bohaterowie drugoplanowi. Wystarczy tu wspomnieć kilkoro z nich. Sam urzeka czytelnika swym ciepłem, oddaniem, optymizmem oraz charyzmą, jednak potrafi też pokazać zupełnie inne, gwałtowniejsze emocje. Ansel, pierwsza prawdziwa przyjaciółka Celaeny, mimo prezentowanego na co dzień pełnego energii i pogody ducha podejścia do życia nie jest wcale jednoznaczną w odbiorze postacią, zaś bezwzględny władca piratów Rolfe niezależnie od swego zepsucia naprawdę fascynuje. Większość postaci zapełniających karty tych minipowieści jest dopracowana i intrygująca, co stanowi olbrzymi krok naprzód w stosunku do papierowych wydmuszek ze Szklanego tronu.

Zabójczyni. Szklany tron. Opowieści to jedna z najlepszych pozycji cyklu o Celaenie Sardothien, stanowiąca świetne uzupełnienie (lub wprowadzenie, w zależności od tego w jakiej kolejności czytelnik sięgnął po książki Sarah J. Maas) serii. Chociaż poszczególne historie wchodzące w skład zbioru nie porażają skomplikowaną fabułą, to trzeba przyznać, iż urzekają świetnymi opisami i wnikliwym ukazaniem pewnej drogi, jaką przebyła protagonistka.

8.0
Ocena recenzenta
-
Ocena użytkowników
Średnia z 0 głosów
-
Twoja ocena
Mają na liście życzeń: 1
Mają w kolekcji: 0
Obecnie czytają: 0

Dodaj do swojej listy:
lista życzeń
kolekcja
obecnie czytam
Tytuł: Zabójczyni
Cykl: Szklany Tron
Autor: Sarah J. Maas
Tłumaczenie: Marcin Mortka
Wydawca: Uroboros
Data wydania: 26 października 2016
Oprawa: miękka



Czytaj również

Zabójczyni i podziemny świat
Krok ku niezależności
- recenzja
Zabójczyni i władca piratów
Honor zabójcy
- recenzja
Królowa cieni
Czas zemsty
- recenzja
Dziedzictwo ognia
Jak feniks z popiołów
- recenzja
Korona w Mroku
- recenzja
Szklany tron
Zabójczyni-trzpiotka i dworskie fatałaszki
- recenzja

Komentarze Obserwuj


Jeszcze nikt nie dodał komentarza.

Komentowanie dostępne jest po zalogowaniu.

ZAMKNIJ
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.