» Recenzje » Testament Damoklesa - Marcin Wełnicki

Testament Damoklesa - Marcin Wełnicki


wersja do druku

Cthultystyczna książka

Autor: Redakcja: Artur 'mr_mond' Nowrot

Testament Damoklesa - Marcin Wełnicki
Marcin Wełnicki wyrasta na jednego z najciekawszych polskich pisarzy fantastycznych. Po debiutanckim Śmiertelnym bogu, w którym śmiało łączył elementy z mitologii Cthulhu ze scenografią drugowojenną, napisał Testament Damoklesa, jego niebezpośrednią kontynuację, tworząc kolejny wybuchowy sztafaż wypełniony intertekstualnymi odwołaniami.

Narracja w Testamencie... jest prowadzona dwutorowo – równolegle poznajemy wydarzenia rozgrywające się w latach 1967 oraz 1987. I choć na początku utrudnia to nieco lekturę, bo wątki wydają się jedynie luźno powiązane, to w miarę czytania splatają się coraz ściślej, by w zakończeniu w pełni się połączyć; struktura to jedna z największych zalet powieści, a prowadzenie w ten sposób akcji sprawia, że książka obfituje w zwroty fabularne.

Zaloguj się aby wyłączyć tę reklamę

Wełnicki świetnie konstruuje kolejne wątki, mieszając Cthulhu i nieznane z sensacją na tyle, by usatysfakcjonować zarówno fana Wielkich Przedwiecznych, jak i Jamesa Bonda. Wprowadza również mnóstwo nawiązań do innych tekstów (między innymi Nietzschego) oraz wielokrotnie mruga do czytelnika w trakcie przedstawiania wizji alternatywnego, Eskalacyjnego świata, w którym świat podzielił się na strefy wpływów USA i III Rzeszy (Fuhrer Margaret Thatcher, obcy z Roswell, tajny tajny wywiad USA, podryw głównej bohaterki przez Buzza Aldrina). Takich aluzji jest znacznie więcej, a każda kolejna znaleziona w trakcie lektury sprawia frajdę; pisarz nie tylko umieścił w książce sporo odwołań, ale zgrabnie wkomponował je w akcję powieści.

Jednak największym atutem Testamentu... jest to, jak konsekwentnie Wełnicki buduje uniwersum. Świat, który w Śmiertelnym bogu miał sporo luk i niejasności, w którym wiele rzeczy sprawiało wrażenie naciąganych, nabiera konkretnych kształtów – pisarz wypełnia braki, dodaje kolejne elementy układanki, i choć po namyśle wydają się one często oczywiste, to potrafią zaskoczyć. Ta z pozoru nielogiczna i anormalna wizja ludzkości, w której rozwój ingerują wszechmocne i przedwieczne istoty, zaczyna wyglądać w miarę spójnie.

Niestety dla czytających, Wełnicki ma tendencję do okaleczania i krzywdzenia bohaterów. Często jest to wynikiem zaskakujących zwrotów akcji, jednak co najmniej kilka takich momentów wydaje się niepotrzebnych. Również niektóre rozwiązania fabularne wydają się kontrowersyjne a zakończenie jednego wątku może wyglądać na bezsensowne – chyba, że ktoś zauważy, iż motyw vanitas jest dość powszechny w tym cyklu.

Testament Damoklesa jest bardzo dobrym uzupełnieniem historii opowiedzianej w Śmiertelnym bogu. Jednak choć tekst ten odpowiada na wiele nurtujących czytelników pytań, to prowokuje kolejne i zostawia sporo otwartych furtek do kontynuacji. Gdyby Marcin Wełnicki zdecydował się ją napisać, to byłaby z pewnością kolejnym oryginalnym rozdziałem w polskiej fantastyce.
7.5
Ocena recenzenta
8.5
Ocena użytkowników
Średnia z 1 głosów
-
Twoja ocena
Mają na liście życzeń: 0
Mają w kolekcji: 1
Obecnie czytają: 0

Dodaj do swojej listy:
lista życzeń
kolekcja
obecnie czytam
Tytuł: Testament Damoklesa
Autor: Marcin Wełnicki
Autor okładki: Chris McGrath
Wydawca: Runa
Miejsce wydania: Warszawa
Data wydania: 16 listopada 2011
Liczba stron: 528
Oprawa: miękka
Format: 125x195 mm
ISBN-13: 978-83-89595-79-9
Cena: 39,00 zł



Czytaj również

Slavika: Równonoc
Jednak zła nie zwalczyliśmy
- recenzja
Slavika: Równonoc
Czy warto było przeprowadzić się nad Bałtyk?
Wywiad z Marcinem Wełnickim
Łatwiej wymyślać planszówkę, niż pisać tysiącstronicową powieść
Slavika
Strategia ukryta w kartach
- recenzja
Zagłada Atlantydy
Mityczna gra o zaginionym lądzie
- recenzja

Komentarze


chimera
   
Ocena:
0
Czy to jest kontynuacja, czy rzecz, za którą spokojnie mogę się brać bez znajomości poprzedniej książki?
17-11-2011 20:53
baczko
   
Ocena:
0
Można czytać bez znajomości poprzedniej, ale IMO wtedy "Testament..." traci - nie załapiesz wszystkich nawiązań etc.
17-11-2011 20:56
lemon
    @chimera
Ocena:
0
Pomachać Ci przed nosem Cthulhu i już sięgasz po książkę? ;)
17-11-2011 21:49
~

Użytkownik niezarejestrowany
   
Ocena:
0
Można spokojnie bez; czego oczy nie widziały, tego sercu nie żal ;)
17-11-2011 22:24
chimera
   
Ocena:
0
@Imn

Nie... Chociaż nie ukrywam, że jest to silny wabik ;-)

18-11-2011 08:50

Komentowanie dostępne jest po zalogowaniu.

ZAMKNIJ
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.