» Artykuły » Felietony » Książki bardzo złe

Książki bardzo złe


wersja do druku

Czyli te z dolnych pozycji rankingów

Autor: Redakcja: Mateusz 'Zsu-Et-Am' Kominiarczuk

Książki bardzo złe
Dobra książka szybciej znajdzie czytelnika. Dobre książki lepiej się sprzedają, są częściej cytowane, mają więcej recenzji, występują na szczytach rankingów i częściej się o nich mówi, pisze i czyta. Czasem znajomi mnie pytają, widząc moją biblioteczkę napchaną różnymi książkami, czy mogę polecić coś z horroru? Oczywiście jest kilka książek, które zajmują czołowe pozycje w moim prywatnym rankingu, bo rzecz jasna polecam te, które są najlepsze według mnie. Każdy chyba ma taki ranking, przygotowany na takie i inne sytuacje. Jest coś naturalnego w tym, że pozycjonujemy książki bazując na własnych doświadczeniach bądź zasłyszanych opiniach.

Jako osoba, która książkom poświęca dość dużo czasu, zaczęłam się zastanawiać, co w takim razie z tymi złymi książkami z dołu rankingu? Czy są tam tylko dlatego, że przeczytaliśmy je przypadkiem? Oczywiście, bywa i tak, że nie znamy autora, nie czytaliśmy recenzji (albo czytaliśmy Złą Recenzję), dostaliśmy nietrafiony prezent od cioci z Lublina. Albo znany autor wytnie nam niemiły kawał i napisze coś kiepskiej wartości. Wtedy mówi się: trudno, czasem tak bywa. Przeczytało się, rzuciło w kąt i nigdy więcej. Ale czy złe książki są tylko porażką?

Zaloguj się aby wyłączyć tę reklamę

Zapamiętane tytuły złych książek świetnie nadają się do podkreślenia walorów ich znacznie lepszych koleżanek. Na przykład, gdy na imprezie powiemy: Lśnienie Kinga jest godną polecenia książką, w przeciwieństwie do pozycji X, która zamiast porządnej fabuły zawiera tylko liczbę potworów wyłażących z jeziora i wrzaski ich ofiar, na dodatek niegramatyczne. Zdanie osoby, która zna przykłady zarówno złych jak i dobrych książek danego gatunku jest lepiej przyjmowane, jako osoby obiektywnej, a nie fascynata z klapkami na oczach.

Mnie osobiście zawsze korci, żeby "jednak", mimo ostrzeżeń i negatywnych opinii, tę złą książkę przeczytać. Po pierwsze, o wszystkich horrorach słyszałam, że to literatura niezbyt wartościowa. Skoro tyle osób o tym trąbiło, a ja dzięki własnemu doświadczeniu doszłam do innych wniosków, to znaczy, że nie ma co polegać na opinii innych, bo te osoby mogły się mylić. Po drugie, może moja opinia o danej książce nie zmieni opinii społeczeństwa, ale jest dla mnie bardzo ważna, jest mi z nią lepiej niż z opiniami innych ludzi. Po trzecie: czy nigdy Was nie korciło, żeby jednak zobaczyć, co jest w tej aż tak Bardzo Złej Książce?

Zakazy zawsze wzbudzają ciekawość i chęć zapoznania się z zawartością. Dzienniki Fanny Hill nie mają wiele (lub nawet wcale) wartościowych przesłań, a chyba dzięki temu przeczytały je bodaj wszystkie moje koleżanki w wieku 12 lat. Nie wspomnę już o osobach, które ukradkiem kupują tanie romanse w Empiku, ale wszystkie skrzętnie chowają przed rodziną i znajomymi, a w biblioteczce trzymają tylko Trylogię, Chłopów i Karola Wojtyłę. Jest to skrajny przypadek, nie przeczę, nie nalegam też, żeby taka osoba wyciągnęła swoje ukryte skarby spod łóżka. Tak samo eksponowanie na telewizorze zbioru pisemek pornograficznych nie jest ani trochę estetyczne. Ale, co nie jest rzadkie, gdy posiadacz takich pisemek czy dwóch giga filmów erotycznych zakamuflowanych w plikach z pracą magisterską mówi, że nigdy, absolutnie nie miał do czynienia z takimi świństwami... Łatwiej mi zrozumieć osoby, które nie oparły się pokusie i przyznają do poczytywania ksiażek mniej popularnych niż takie, które głoszą wszem i wobec, że są "czyste", a tak naprawdę jest wręcz przeciwnie.

Mam wrażenie, że książki mają pewne tendencje ewolucyjne. W całości pozycji książkowych, tak jak w puli genów danej populacji niektóre - wydawałoby się nieatrakcyjne - cechy zostają zachowane, choć dobór naturalny powinien je wykluczyć. Przykładem takiego procesu może być stado, w którym samice mają młode z największym i najatrakcyjniejszym samcem. Oczywiście rodzą się im duże, atrakcyjne samce. Zawsze jednak znajdzie się taka samica, której w oko wpadnie pokurcz żyjący gdzieś na uboczu stada, brzydki i mikry według ogólnych standardów. Rodzą się małe pokurcze i choć wydawałoby się, że nie mają one szans na zainteresowanie potencjalnej partnerki, na pewno znajdą przyszłą matkę ich dzieci. I tak książki, które są według opinii ogółu źle napisane, bez fabuły i niewielkiej wartości, też znajdą swoich czytelników. Wciąż będą wydawane i ważne dla pewnej grupy odbiorców.

Wydaje mi się, że rzadko kiedy książki są po prostu kiepskie. Zazwyczaj mają w sobie "coś". Czasem, żeby znaleźć to "coś", gadżet czy pomysł schowany w ogromie bylejakości, muszę dotrwać aż do końca. Do tej pory pamiętam motyw świątyni i bóstwa w książce o grzybach atakujących świat. Fabuła mi ledwo majaczy, autora w tej chwili nie pomnę, wiem tylko, że książka była z rodzaju nielubianych przeze mnie horrorów, ale ten akurat fragment bardzo mi się spodobał. Jest dowodem na to, że - obrazowo to ujmując - na kupie gnoju mogą wyrosnąć ładne róże.

Inna sprawa, gdy książki są celowo "złe", czyli pisane w sposób zabójczy dla większości czytelników, choć zgodnie z zasadami gatunku. Przykładem jest splatterpunk. Powiedzmy sobie szczerze, nie znam nikogo, kto zniósłby to w większej ilości. Jedno, dwa opowiadania można przełknąć - cały czas pamiętając, że to właśnie tak ma być. Fragmenty w tym klimacie mogą ubarwić łagodniejszą fabułę, wprowadzając jakieś szalone wizje. Jednak w większych ilościach grozi to zniesmaczeniem.

Złe książki zawsze znajdą miejsce na mojej półce. Oczywiście złe horrory (czyli wg niektórych książki podwójnie złe). Częściowo wynika to z mojej sympatii do tanich horrorów w kiepskich okładkach, wydawanych w latach dziewięćdziesiątych, na których kartach wampiry rozszarpywały dziewice. Zakładam, że wielbiciele fantasy też mają swoje 30-to tomowe cykle o niezrozumiałym dla innych świecie konioludzi, a maniacy s-f grube tomiszcza półtechnicznych podręczników o obcych światach. I tak będzie niezależnie od rankingów popularności i promowania książek naprawdę dobrych. Bo nawet złe książki są kochane. I niech ktoś spróbuje powiedzieć coś złego!

Komentarze


Ifryt
   
Ocena:
0
Może powinnaś podać parę tytułów - tych NAPRAWDĘ zlych książek? Choćby ku przestrodze... Muszę przyznać, że jestem ich bardzo ciekaw. ;)
01-08-2007 21:27
Ra-V
   
Ocena:
0
Byla taka ksiazka, w ktorej jeden stary facet wysyla grupke innych gosci zeby wrzucili obraczke do wulkanu. Pisane na podstawie sesji RPG albo gorzej ;)
02-08-2007 00:53
Iman
   
Ocena:
0
Ra-V, zabiłeś mnie tym :D
A co do złych książek to cóż... zostaje zawsze kwestia gustu. Malo jest pozycji, których nie przeczytałam tylko dlatego, że ktoś powiedział, że to chała. Raczej zdaję się na swój osąd dlatego, że wiem, że każdy kieruje się swoimi prywatnymi wytycznymi. Oczywiście są książki, które są po prostu do bani i jest to w stanie powiedzieć niemal każdy, kto je czyta (taki na przykład "Waran" Diaczenków...), ale większość to rzecz indywidualnego podejścia.
A ogólnie to fajny felieton :) Bardzo lubię Twój styl, senmaro :)
02-08-2007 12:05
Magnes
   
Ocena:
0
Ra-V, to chyba się ŁOTR nazywało ;).
02-08-2007 14:02
Ra-V
    O!
Ocena:
0
To, to wlasnie. A system RPG to Łotr: Sprzeniewierzenie ;)

Glowny zly nazywal sie Wladca Piersi i Cienia a jego poplecznikami bylo stowarzyszenie Nasze Ghoule. ;)
02-08-2007 15:08
Belgarion
   
Ocena:
0
Jesli ksiazka z szeroko pojetej fantastyki jest "zla" tzn. niedajaca sie przeczytac to najprawdopodobniej jest to powiesc "mainstrimowa". ;)
02-08-2007 17:42
szelest
    My way
Ocena:
0
Ja do dziś czytam kolejne części Salvatore, mimo że są to naprawdę kiepskie książki, wtórne, plastikowe - ale fajnie się to czyta dla mnie:) Takie czytadełka:P
02-08-2007 21:00
senmara
   
Ocena:
0
Książki, przed którymi raczej bym ostrzegała to na przykład twórczość Roberta Faulcona, seria Nocnego łowcy skutecznie mnie odstraszyła od innych jego tytułów. Shaun Hutson napisał też coś takiego jak Dzień śmierci. Hm... powiedzmy tylko, ze jego późniejsze dzieła były lepsze. Guy Smith... Krabów nigdy nie zdzierżyłam ani cyklu Sabat. Ale Pragnienie i Neofita były całkiem ok.
Carnosaur i Fungus Harrego Knighta. Tego autora podobał mi się Gen i poprzestańmy na tym.
Książki na których się zawiodłam, bo teoretycznie powinny być dobre to: W otchłani mroku, Sługa kości - tak, autorstwa A Rice, Dżin Mastertona.
Nawet one mają ciekawe fragmenty, pomysły itp. Tylko dla wiernych fanów :)
02-08-2007 21:22
~trędowaty

Użytkownik niezarejestrowany
    Nocny łowca
Ocena:
0
był w porządku...
... jako inspiracja do sesji;) do dziś pamiętam "przerażającą" okładkę pierwszego tomu ("Widmo" chyba), jak byłem taaaaki mały, bałem się tej książki:)
03-08-2007 21:21
teaver
   
Ocena:
0
Najgorsza książka jaką kiedykolwiek czytałam to niejaki Traxis, czy Traxas, opowiadający o przygodach jakiegoś fantasy-detektywa. Koszmar. Nie trawię też Fritza Leibnera, jakkolwiek jest on uznawany za dobrego pisarza. Ale spróbować musiałam. lol I nie doczytałam też Gromu Koontza. :P
03-08-2007 21:43
WekT
    THRAXAS MAG
Ocena:
0
świetne czytadło, przeczytałem chyba wszystkie wydane u nas tomy czyli 4 lub 5. Bardzo mi się podobał. Lajtowa książka, rozrywkowa, choć nie dla tych, którzy od każdej książki wymagają wysokiego poziomu.

Myślę, że to kwestia tego co się lubi i odpowiedniego nastawienia. Osobiście mogę Thraxasa polecić. Nawet mam go jeszcze w pokoju na półce z książkami.

Swoją droga na jego okładce autor Martin Scott przedstawiany jest jako rywal Terry'ego P., drugi po Nim w dziedzinie comic fantasy. Amber wydał nawet tą pozycję w cyklu "Wielkie Serie Fantasy"

Na pewno nie była to najgorsza książka jaką w życiu czytałem, a nawet jedna z tych które sprawiły mi największą frajdę.

Tak to już z gustami bywa.
04-08-2007 16:21
~Ktos

Użytkownik niezarejestrowany
   
Ocena:
0
To chyba nie czytaliście "Opowiesci okrutnych" Siedlara. Jak dla mnie mistrzostwo świata. Usnąć przy 300 stronicowej książce 5 razy.
04-08-2007 22:31
zegarmistrz
    Absolutny ogonek rankingu?
Ocena:
0
Trylogia "Baldurs Gate", ciężko byłoby napisać coś gorszego, "Triumwirat" Zaręby, "Długi dzień Walhalli" jakiegoś Czecha czy Słowaka, "Sierżant" innego, "Czerwona Gorączka" wiadomo kogo, "Transformejszyn" jakiegoś dziennikarzyny.
06-08-2007 13:10
Pietia
    A za ogonem na sznurku ciągnie się
Ocena:
0
"Prawo Śmierci" Dąbały, przy którym książki wymienione przez Zegarmistrza zasługują na literackie nagrody Nobla...
14-08-2007 00:01
~s

Użytkownik niezarejestrowany
    Sierżant
Ocena:
0
"Sierżant" był akurat Zambocha i mi nawet przypadł do gustu... są gusta i guściki po prostu:)
06-11-2011 07:09

Komentowanie dostępne jest po zalogowaniu.

ZAMKNIJ
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.