» Recenzje » Anihilacja #2

Anihilacja #2

Anihilacja #2
Polscy czytelnicy do tej pory rzadko mogli obcować z bohaterami świata Marvela o epickiej i kosmicznej skali. Na szczęście to się zmieniło, a na rodzimy rynek trafiła wielka międzygalaktyczna epopeja jaką niewątpliwie jest Anihilacja!

Oto kosmos Marvela jawi się polskim czytelnikom w pełnej krasie. W pierwszym tomie Anihilacji niszczycielska siła wdarła się do naszego świata i jako pierwszy cel obrała sobie starożytne więzienie Kyln. Ten dzień był początkiem wielkiej, międzygalaktycznej wojny. Wydarzenie to nazwano Anihilacją od imienia Annihilusa – niekwestionowanego władcy armady o nazwie Fala Anihiliacji. Kolejnym celem stał się Xandar – siedziba międzygalaktycznych sił pokojowych czyli Korpusu Nova. I ten nie oparł się przeważającej sile wroga i przestał istnieć.

Większa część narracji pierwszego tomu Anihilacji opowiada o losach dwóch osób, które przetrwały katastrofę na Xandarze – Draksa Niszczyciela oraz Richarda 'Novy' Ridera. Podobnie jest w drugiej odsłonie cyklu, ale tym razem scenarzyści na warsztat biorą aż trzy postacie. Keith Giffen opowiada o losach Silver Surfera czyli dawnego heroda samego Galactusa – Pożeracza Planet. Ten przemierzając kosmos na swojej desce postanawia zbadać wykryte w galaktyce zakłócenia. Z jego relacji poznajemy ogrom zniszczeń, które wyrządza Fala Anihiliacji. Spora liczba zeszytów w żaden sposób ciekawie nie zarysowała postaci Silver Surfera, a dużo bardziej interesująco prezentują się toczące się w tle losy Thanosa czy niebezpieczeństwo jakie zaczyna czyhać na Galactusa.

Za to postać Super-Skrulla zupełnie inaczej jest prowadzona przez scenarzystę Javiera Grillo-Marxuacha. Kl’rt został zmodyfikowany przez naukowców swojej rasy i pozyskał moce Fantastycznej Czwórki w celu walki ze swoimi ziemskim adwersarzami. Niestety wszystkie starcia były nieudane i stał się swoistym pośmiewiskiem pośród Skrulli. Podczas walk z Falą Anihilacji trafia na broń, która potrafi niszczyć całe światy – Żniwiarza Smutku. Nie znajdując zrozumienia rangi zagrożenia wśród swojej rasy, postanawia samodzielnie toczyć boje z najeźdźcą. Bardzo ciekawie scenarzysta przedstawia stopniową przemianę Super-Skrulla z istoty żądnej zemsty w walczącego o sprawę i wyższe ideały bohatera. Do tego interesujący towarzysze i niespodziewany zwrot fabularny czynią opowieść najciekawszą z całego tomu.

Historia Ronana, którą przygotował Simon Furman, rozpoczyna się jeszcze bardziej intrygująco niż losy Kl’rta. Były Główny Oskarżyciel rasy Kree przybywa na planetę Gwokk w poszukiwaniu sprawiedliwości za niesłuszne oskarżenie i banicję z rodzimego imperium. Niczym bohater kultowego angielskiego komiksu, Sędzia Dredd wymierza sprawiedliwość, tam gdzie jej brak. Niestety potem trafia na kolejną planetę, gdzie dochodzi do wielkiego zamieszania z plejadą bohaterów uniwersum Marvela – z Nebulą i Gamorą na czele. Z tą ostatnią Ronan toczy nawet długą, bezsensowną i nudną walkę. A w całej tej rozwlekłej historii były Główny Oskarżyciel się waha i waha i waha czy walczyć z tą całą Anihilacją czy nie walczyć…

Za oprawę graficzną poszczególnych opowieści odpowiadają: Renato Arlem, Gregory Titus oraz Jorge Lucas. Całkiem nieźle radzą sobie z przedstawieniem skali kosmicznego kataklizmu. Najbardziej przypadły mi do gustu prace Renato Arlema, który przepięknie przedstawił heroldów Galactusa, a także kosmiczne niebo. Za to Jorge Lucas miał nieco problemu w przedstawianiu skali postaci – Ronan momentami był tak duży, że nie dałoby się go w sensowny sposób umieścić np. w towarzystwie Galactusa nawet na całej stronie. Grube wydanie zbiorcze Anihilacji Egmontu jak zwykle prezentuje się przepysznie. Twarda oprawa, kreda, kilka szkiców i okładek.

Świetnie sprawdzają się kartoteki co ważniejszych bohaterów występujących w omawianej kosmicznej epopei. Może nie posunę się do stwierdzenia, że można dzięki tym biogramom czerpać pełnię satysfakcji ze śledzenia wydarzeń w kosmosie Marvela, ale na pewno da się czytać wszystko z wystarczającym zrozumieniem. Drugi tom Anihilacji to dopiero prolog całej historii, więc rozkręca się bardzo wolno. Super-Skrulla polubimy, Silver Surfer będzie nam obojętny, a Ronan zupełnie zbędny. Niewiele dowiemy się też o działaniu czy właściwym celu Annihilusa. Trudno wyrokować czy mocno eksponowani bohaterowie zostaną ciekawie rozwinięci i odegrają istotną rolę w całym wydarzeniu. Na razie seria niezbyt zachęca do kontynuowania przygody z kosmosem Marvela.

6.0
Ocena recenzenta
4.5
Ocena użytkowników
Średnia z 2 głosów
-
Twoja ocena
Mają na liście życzeń: 0
Mają w kolekcji: 1
Obecnie czytają: 0

Dodaj do swojej listy:
lista życzeń
kolekcja
obecnie czytam
Tytuł: Anihilacja #2
Scenariusz: Keith Giffen, Javier Grillo-Marxuach, Simon Furman
Rysunki: Renato Arlem, Gregory Titus, Jorge Lucas
Wydawca: Egmont Polska
Data wydania: maj 2017
Tłumaczenie: Tomasz Sidorkiewicz
Liczba stron: 324
Format: 17x26 cm
Oprawa: twarda
Druk: kolorowy
ISBN: 978-83-281-1854-6
Cena: 99,99 zł
Wydawca oryginału: Marvel Comics



Czytaj również

Deadpool Classic (wydanie zbiorcze) #2
Najemnik z Nawijką ponownie nawija
- recenzja
Deadpool #6: Deadpool się żeni
Czy Adolf Hitler dostał zaproszenie?
- recenzja
Ms Marvel: Niezwykła
Poszukiwanie własnej tożsamości
- recenzja
Anihilacja Tom 1
Galaktyka na skraju zagłady po raz enty
- recenzja

Komentarze


Jeszcze nikt nie dodał komentarza.

Komentowanie dostępne jest po zalogowaniu.

ZAMKNIJ
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.