» Recenzje » Super Meat Boy

Super Meat Boy

Super Meat Boy
Czasy, kiedy królowały ośmiobitowe produkcje, już dawno przeminęły. Starsi gracze wspominają ten okres nierzadko z łezką w oku. Natomiast młodsze pokolenie podchodzi raczej sceptycznie, czasem wręcz z obrzydzeniem, do gier rażących pikselozą. Dzisiaj tytuły bez wodotrysków technologicznych i z trudną rozgrywką nie mają prawa bytu. Jednak garażowi twórcy z niskim zasobem budżetowym chętnie powracają do minionej epoki wirtualnej rozrywki, tworząc całkiem udane projekty. Było Braid, niezwykła gra logiczna; był Shank, który wyraźnie prezentował oldschoolowy charakter. Teraz czas na Super Meat Boy, produkt stuprocentowo retro i tylko dla wymagających.


Kawałek mięsa vs. zarodek w słoiku

Tytułowy Meat Boy to kwadratowy kawałek mięsa, mocno zakochany w Bandage Girl. Pewnego dnia zostaje porwana przez szalonego Doktora Fetusa. Owy nikczemnik, ubrany w czarny smoking z cylindrem, to zarodek w słoiku. Protagonista wyrusza za porywaczem, aby uratować swoją miłość. Fabuła jest prosta, pozbawiona skomplikowanych wątków. Pomiędzy poszczególnymi światami uruchamiają się kreskówkowe scenki z humorystyczną otoczką.


O sekundę za późno

Celem gry jest przemierzenie setek lokacji od startu do miejsca, gdzie znajduje się Bandage Girl. Gdy się do niej dostaniemy, natychmiast pojawia się zły Dr. Fetus i teleportuje się z nią do następnej planszy. Głównym atutem Super Meat Boy jest niesamowicie wysoki poziom trudności. Nie powinien dziwić fakt, że w późniejszych etapach ginąć możemy po kilkadziesiąt razy. Po dotarciu do ukochanej, gra pokazuje wszystkie próby, włącznie z tą zwieńczoną sukcesem. Całe szczęście przejście pojedynczej lokacji nie zajmuje więcej niż minutę, dlatego kolejne podejścia nie frustrują, a wręcz przeciwnie – motywują. Tym bardziej że uzyskanie odpowiedniego czasu odblokowuje trudniejszą wersję danej planszy.


Prawie jak Książe Persji

Krwisty bohater porusza się w lewo, prawo, górę i dół. Potrafi skakać na krótsze bądź dalsze odległości zależnie od tego, jak długo przytrzymamy odpowiedni klawisz lub jakiej prędkości nabierzemy przed wybiciem. Bardzo pomocne okaże się przywieranie Meat Boya do ściany i powolne ześlizgiwanie tudzież odbijanie się od niej. Sterowanie jest bardzo intuicyjne i nie sprawia problemów, chociaż przy trudniejszych etapach bardziej komfortowo gra się na padzie.


Psychodeliczne lokacje

Plansze są niesamowicie skonstruowane. Ich design sprawia, że dotarcie do upatrzonego miejsca czasami wydaje się niemożliwe. Ciemny las, fabryka soli czy szpital – każdy z tych obszarów oferuje wspaniały klimat. Ponadto nafaszerowane są całą gamą pułapek. Piły mechaniczne, lawa, igły albo dziwne stworki są porozmieszczane w tak ekstremalnych pozycjach, że pokonanie ich graniczy z cudem. Po przejściu wszystkich poziomów w danym świecie, na drodze bohatera staje boss. Zaliczenie głównego wątku fabularnego to niespełna czterdzieści procent całkowitego ukończenia gry. Wszędzie porozrzucane są plasterki oraz czasowo aktywne fioletowe kule, które przenoszą do dodatkowych etapów, opartych o stylistykę lat dziewięćdziesiątych.

Zbieranie wspomnianych plasterków jest bardzo korzystne, gdyż dzięki nim możemy wykupić nietypowe postacie. Do odblokowania będzie między innymi Headcrab z Half Life, Josef z Machinarium albo postać z Minecrafta. Niby taki mały smaczek, ale z pewnością zachęci do zdobycia trudno dostępnych przedmiotów.


Audiowizualny powrót do korzeni

Oprawa graficzna jest stonowana, kanciasta i prosta, ale jak najbardziej pasuje do tej produkcji. W przeciwieństwie do tych etapów bonusowych, w których panują bardzo oldschoolowe barwy, normalna rozgrywka posiada parę widocznych bajerów technologicznych. W wielu lokacjach pada deszcz, a woda w typowy dla niej sposób kapie z wyższych kondygnacji na niższe. Śmierć Meat Boya kończy efektowny, czerwony rozbryzg. Podobnie stykając się z podłożem czy ścianą, pozostawia krwawy ślad. Oprawę audio stanowią dźwięki prosto z syntetyzatora. Muzyka buduje nastrój klasycznych gier, wymuszając wspomnienia. Ruchom bohatera towarzyszą odgłosy mlaskania.


Super Mega Boski

Super Meat Boy to hołd złożony produkcjom z dawnych lat. Z pewnością nie jest to tytuł dla niedzielnych graczy. Jeśli wolisz być prowadzonym za rączkę, lepiej zagraj w Dragon Age 2 albo w Gothic 4: Arcania, gdzie poziom trudności sprowadzony jest do minimum. Tu potrzebne są umiejętności, których może zabraknąć nawet graczom z długoletnim stażem. Grałem, grałem i nie było widać końca. Jedni ukończą całość w sześć godzin, inni będą potrzebowali dwa, a nawet trzy razy tyle. W końcu znalazł się tytuł, któremu Super Mario Bros może ustąpić miejsca na podium. Produkcja jest tym, czym być powinna. Za taki kawał dobrej grywalności warto wysupłać te parę złociszy. Super Meat Boy to najlepsza gra niezależna, powiem więcej, to gra lepsza niż niejedna wielkobudżetowa produkcja. Jesteś hardcorem? Zagraj!


Plusy:
  • oldchoolowy i megaoldschoolowy charakter
  • wysoki poziom trudności
  • świetne lokacje
  • masa bonusów
  • ogromna grywalność
  • niska cena
  • przywołuje wspomnienia dawnych lat

Minusy:
  • gra nie dla wszystkich

Galeria


10.0
Ocena recenzenta
8.79
Ocena użytkowników
Średnia z 7 głosów
-
Twoja ocena
Tytuł: Super Meat Boy
Producent: Team Meat
Wydawca: Team Meat
Dystrybutor polski: CD Projekt
Data premiery (świat): 30 listopada 2010
Data premiery (Polska): 2011
Platformy: PC
Wymagania sprzętowe: Pentium IV 1,4 GHz, 768 MB RAM, 100 MB wolnego miejsca na dysku, Windows XP / Vista / 7
Strona WWW: supermeatboy.com
Sugerowana cena wydawcy: 49,99 zł

Komentarze


~Auro

Użytkownik niezarejestrowany
   
Ocena:
0
gra jest cudowna :P
ale w wymaganiach sprzętowych zabrakło jednego : karton zapasowych klawiatur ;D

pozdrawiam.
04-05-2011 20:33
angel21
   
Ocena:
0
Nie napisałem w recenzji ale jest też wersja przeglądarkowa, więc jak ktoś zastanawia się to może spróbować w takiej wersji swoich sił. Szczerze zachęcam :).
04-05-2011 20:43
~

Użytkownik niezarejestrowany
   
Ocena:
0
wersja przegladarkowa (Meat Boy) to nic innego jak prototyp, ktory powstal kilka lat wczesniej przed Super Meat Boy'em.

Polecam grac na padzie, ten od X360 sie sprawdza swietnie.
05-05-2011 07:43
Umbra
   
Ocena:
0
Wygląda extra, muszę w to zagrać.
05-05-2011 09:05
   
Ocena:
0
Zawsze gdy czytam recenzje produkcji niezależnyych, zadaje sobie pytanie, ie oceny dostała za niezależność?
05-05-2011 14:24
angel21
   
Ocena:
+1
Ja oceniam pomysłowość i unikalność :). To czy gra posiadała nakład paru tysięcy dolców czy parę milionów ma jakby mniejsze znaczenie. Liczy się dobra zabawa, jeśli ją otrzymuję to i ocena jest wysoka :)
05-05-2011 18:09

Komentowanie dostępne jest po zalogowaniu.

ZAMKNIJ
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.